Lost in the head
คำว่า “แพ้เสียงในหัว” สำหรับเราไม่ใช่เรื่องลึกลับหรือเหนือธรรมชาติเลย แต่มันคือช่วงเวลาที่ความคิดในหัวดังเกินไป จนกลบเสียงความจริงรอบตัว กลายเป็นการคิดวน ซ้ำๆ ตั้งคำถามกับตัวเองไม่หยุด เช่น “ทำไมเราทำไม่ได้” “คนอื่นต้องมองเราแย่แน่ๆ” หรือ “ถ้าเลือกแบบนี้จะพังไหม” สุดท้ายคือเหนื่อย ทั้งที่ร่างกายแทบไม่ได้ขยับอะไรเลย ช่วงหนึ่งเราเป็นหนักมากตอนก่อนนอน พอไฟดับเงียบๆ เสียงในหัวเหมือนเปิดโหมดขยายเสียงทันที ยิ่งพยายามห้ามคิดก็ยิ่งคิด สรุปนอนไม่หลับ ตื่นมาก็ล้า แล้วก็วนกลับไปแพ้อีกวัน สิ่งที่ช่วยเราได้ (แบบทำได้จริงในชีวิตประจำวัน) มีประมาณนี้ 1) “ตั้งชื่อให้เสียงในหัว” เราลองแยกให้ชัดว่า นี่คือ “ความกังวล” ไม่ใช่ “ความจริง” พอความคิดแย่ๆ โผล่มา เราจะพูดในใจว่า “อ๋อ นี่เสียงกังวลมาอีกแล้ว” แค่นี้มันเบาลง เพราะเราไม่รีบเชื่อมันทั้งหมด 2) เขียนออกมาแทนการเก็บไว้ หยิบโน้ตหรือมือถือ แล้วเขียนทุกอย่างที่คิดแบบไม่ต้องสวย ไม่ต้องมีเหตุผล เหมือนเทขยะออกจากหัว วิธีนี้ทำให้เห็นว่าจริงๆ เรื่องที่คิดวนมีไม่กี่ประเด็น และหลายข้อยังไม่ได้เกิดขึ้นจริง 3) หายใจเป็นจังหวะสั้นๆ 2 นาที เราทำแบบง่าย: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 2 วินาที ผ่อน 6 วินาที ทำซ้ำ 8-10 รอบ เหมือนดึงตัวเองกลับมาที่ร่างกาย ไม่ปล่อยให้หัวลากไปไกล 4) ลดสิ่งกระตุ้นก่อนนอน ถ้าเราเสพอะไรที่ทำให้ใจแกว่ง (ดราม่า ข่าวหนักๆ หรือเปรียบเทียบตัวเอง) เสียงในหัวจะดังขึ้นมาก เราเลยตั้งกฎว่า 30 นาทีสุดท้ายก่อนนอนขออยู่กับอะไรเบาๆ เช่นเพลงช้าๆ หรือวาดเล่น (เราเคยลองสไตล์ PLAYPAINT แบบระบายสีๆ ก็ช่วยให้ใจนิ่งขึ้น) 5) ถ้าเริ่มกระทบการใช้ชีวิต ให้ขอความช่วยเหลือ อันนี้สำคัญมาก ถ้าเสียงในหัวทำให้กินไม่ได้ นอนไม่ได้ ร้องไห้บ่อย หรือรู้สึกสิ้นหวังนานๆ การคุยกับนักจิตวิทยาหรือจิตแพทย์ไม่ใช่ความอ่อนแอเลย สำหรับเราแค่มันคือการมี “โค้ช” ช่วยจัดระบบความคิด สุดท้ายอยากบอกว่า การ “แพ้เสียงในหัว” ไม่ได้แปลว่าเราแพ้ชีวิต แค่เป็นสัญญาณว่าเรากำลังเหนื่อยและต้องการพัก ถ้าวันนี้คุณเป็นอยู่เหมือนกัน ลองเริ่มจากข้อเดียวที่ทำได้ก่อนก็พอ แล้วค่อยๆ ดึงตัวเองกลับมาแบบอ่อนโยน
