気持ちのストーリー。

มีหลายครั้งที่ผมเองก็พบว่าตัวเองเป็นคนเงียบๆ เวลาที่อ่านโพสต์ในโลกโซเชียล บางทีไม่ได้กดไลค์หรือคอมเมนต์ แต่ก็แอบติดตามและรับรู้ทุกความรู้สึกที่ผู้เขียนแชร์ตรงนั้นอย่างลึกซึ้ง ผมคิดว่าความเงียบนี้ไม่ได้แปลว่าไม่สนใจหรือไม่พร้อมรับรู้ แต่เป็นการรับฟังในแบบที่แสดงออกช้า ช้าโดยไม่ต้องส่งเสียง หรือแสดงตัวตนออกมาชัดเจนเหมือนคนอื่น บางครั้งการอ่านโพสต์แบบนี้เหมือนการเข้าไปสัมผัสกับความรู้สึกของคนอื่นผ่านตัวอักษร ทำให้เราเห็นความเป็นมนุษย์และประสบการณ์ในมุมมองที่ลึกซึ้งขึ้น ทั้งยังช่วยให้เราได้สะท้อนย้อนกลับมามองตัวเองในช่วงเวลาที่อาจไม่พร้อมจะพูดหรือแสดงออก สำหรับใครที่เป็นแบบนี้ ไม่ต้องกังวลว่าคุณจะถูกมองข้าม เพราะคุณกำลังมีส่วนร่วมในสตอรี่ความรู้สึกเหล่านั้นอย่างเงียบๆ แม้ว่าจะไม่ได้ส่งเสียงบอกใครก็ตาม สุดท้าย ผมอยากชวนให้ลองเปิดใจและยอมรับความเงียบนี้ เพราะบางครั้งมันก็บ่งบอกถึงความละเอียดอ่อนและความเข้าใจลึกซึ้งในเรื่องราวรอบตัวเราได้ดีทีเดียว