"Lumpu" and Subsistence in the Andaman Coastal Forest
Lumpu common name Green imperial pigeon scientific name
Living along evergreen forests, beach forests and mangroves, it is found along islands and forested areas in Southeast Asia, including Thailand, eating a variety of wild fruits and seeds.
Distinctive features are a larger body than a typical pigeon, glittering dark green feathers resembling metal on the back and wings, light gray face and belly, contrasting with an emerald green back, gorgeous looking, unique reverberation.
The return of the Lumpu in Khao Lampi National Park-Mine End Beach reflects the abundance of forests and the Andaman coast that provide a safe shelter for many rare birds and wildlife.
Source: Khao Lam Yee National Park-Mine End Beach Khao Lampi-Hat Thai Mueang NP Phang Nga Province
# Khao Lam Yee National Park, Mine End Beach # Phang Sesame # Lumpu # National Park Service
หลายคนอาจเคยได้ยินชื่อ “นกลุมพู” หรือค้นหาว่า “นกลุมพูเขียว” คือชนิดเดียวกันไหม—จากที่เคยสังเกตในพื้นที่ป่าชายฝั่งอันดามัน นกลุมพู (Green imperial pigeon) เป็นนกในวงศ์นกพิราบและนกเขา แต่ตัวจะใหญ่และดูสง่ากว่านกพิราบที่เราเห็นตามเมืองมาก จุดสังเกตที่จำง่ายคือหลังและปีกมีสีเขียวเข้มแวววาวคล้ายโลหะ พอแสงตกกระทบจะเห็นเป็นเขียวมรกตชัด ๆ ส่วนหน้าและท้องออกเทาอ่อน ทำให้ตัดกันสวยมาก ถ้าคุณกำลังงงกับคำว่า “นกลุมพูขาว” โดยทั่วไปนกลุมพูไม่ได้เป็น “ขาวล้วน” แบบนกสีขาวทั้งตัวนะคะ/ครับ แต่บางครั้งคนอาจเรียกตามความรู้สึกจากสีท้องที่อ่อน หรือจากภาพที่แสงแรงทำให้ดูซีดลง อีกกรณีคือความสับสนกับนกพิราบ/นกเขาชนิดอื่นที่สีอ่อนกว่า ดังนั้นเวลาเช็กให้ดู “ปีกเขียวเหลือบ” และ “ขนาดลำตัวที่ใหญ่” จะช่วยแยกได้ดี เรื่องถิ่นอาศัย นกลุมพูมักอยู่ป่าดิบชื้น ป่าชายหาด และป่าชายเลน โดยเฉพาะพื้นที่ที่ยังมีความอุดมสมบูรณ์และมีต้นไม้ผลป่าขึ้นเยอะ ๆ ในรูปที่เห็นบ่อยจะเป็นนกลุมพูเกาะบนกิ่งไม้ท่ามกลางใบไม้สีเขียว และมี “ผลไม้ป่า” เป็นพวง ๆ นั่นแหละคือสภาพแวดล้อมที่เขาชอบ เพราะอาหารหลักคือผลไม้ป่าและเมล็ดพืชหลากชนิด ช่วงที่ผลไม้กำลังออก ลูกดก ๆ โอกาสเจอจะสูงขึ้นมาก ถ้าใครตั้งใจไปดูนกลุมพูในอุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง (จ.พังงา) แนะนำให้เตรียมกล้องหรือมือถือซูมได้ และพยายามเดินแบบเงียบ ๆ เพราะนกจะค่อนข้างระวังตัว เคล็ดลับของเราเวลาเฝ้าดูคือ “มองหาพุ่มที่มีผล” ก่อน แล้วค่อยฟังเสียงร้องทุ้ม ๆ กังวานเป็นเอกลักษณ์ จากนั้นค่อยกวาดสายตาตามเรือนยอดไม้—มักจะเจอเกาะนิ่ง ๆ มากกว่าบินโชว์ หลายคนถามต่อว่า “นกลุมพูเป็นนกสงวนในไทยไหม” ประเด็นนี้ควรอ้างอิงประกาศรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง/สงวนล่าสุดของทางการ เพราะสถานะอาจเปลี่ยนตามการประกาศ แต่ไม่ว่าจะอยู่กลุ่มไหน การไม่รบกวนสัตว์ป่าเป็นสิ่งสำคัญที่สุด: ไม่ให้อาหาร ไม่เปิดเสียงล่อนก ไม่เข้าใกล้รัง และไม่ตะโกนไล่ให้บินเพื่อถ่ายรูป สุดท้าย คำว่า “นกวา” ที่บางคนค้นหา อาจเป็นชื่อเรียกท้องถิ่นหรือความสับสนกับนกชนิดอื่นในพื้นที่ ถ้าอยากเช็กให้ชัวร์ ให้เทียบจาก 3 อย่างนี้: สีปีกเขียวเหลือบ, ท้องเทาอ่อน, ขนาดใหญ่กว่านกพิราบทั่วไป—ถ้าตรงครบ โอกาสสูงว่าเป็น “นกลุมพู” จริง ๆ