เมื่อพูดถึงความคิดถึงบ้านและครอบครัว โดยเฉพาะยายที่รักและเป็นที่พึ่งของหลายคน ความรู้สึกนั้นมันอบอุ่นแต่ก็ทำให้ใจห่วงใยไปด้วย โดยเฉพาะในฤดูหนาวที่อากาศเย็นลงเรื่อยๆ การได้กลับบ้านเฮาหรือบ้านเกิดที่ระยองจึงเป็นสิ่งที่หลายคนปรารถนาอย่างลึกซึ้ง สำหรับฉัน การได้กลับบ้านครั้งใดก็รู้สึกเหมือนได้เติมพลังชีวิต ยายคือคนที่สอนให้ฉันรับผิดชอบทั้งเรื่องเล็กน้อยและใหญ่โต ถ้าเมื่อเช้าได้ยินเสียงยายบอกว่า "ทางบ้านหนาวอีกแล้ว" ก็เหมือนกับเสียงเรียกของหัวใจให้รีบเตรียมตัวบอกลาเมืองใหญ่ที่วุ่นวาย และกลับไปสัมผัสความอบอุ่นของบ้านหลังเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความรัก ในยุคปัจจุบันการกลับบ้านไม่ได้แค่การไปเยี่ยมเยือน แต่ยังเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัวที่บางครั้งชีวิตประจำวันที่เร่งรีบทำให้เราลืมคิดถึงกัน อีกทั้งยังเป็นโอกาสที่ดีในการดูแลคนที่เรารัก โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่ต้องการความอบอุ่นและความใส่ใจจากลูกหลาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นผู้หญิงที่มีหุ่นหมี เหมือนกับฉัน ที่บางครั้งอาจรู้สึกไม่มั่นใจในรูปร่างของตัวเอง การได้กลับบ้านที่เต็มไปด้วยความรักและการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไขจากคนในครอบครัว ทำให้ความรู้สึกแย่ๆ เหล่านั้นเบาบางลง และกลับรู้สึกได้รับกำลังใจเต็มเปี่ยม ฉันอยากชวนทุกคนที่มีความคิดถึงบ้าน หรือกำลังรู้สึกโดดเดี่ยว มองหาวิธีที่จะได้กลับไปอยู่กับคนที่รัก ให้คุณค่ากับช่วงเวลาเหล่านั้น เพราะมันคือสิ่งที่เติมเต็มหัวใจอย่างแท้จริง