How to deal with people who like to 'throw guilt' on us
"How to cope...With people who like to 'throw guilt' on us all the time? "
"Hello, 'the gang reassuring.' This is' Boss Mind, 'sir.
"Have you ever been in pain?..With being liable for something we didn't do? Or being with someone who never said 'sorry' at all.
"Today, the boss will operate on their mind mechanisms and give them a trick to deal with!"
(Part 1: Why would he do that?)
"Blame Shifting is not a habit...But it's a defense mechanism.
"Deep down...These people tend to have fragile 'Ego' (Fragile Ego) or 'low emotional intelligence' Low Emotional Intelligence).
"They are 'unbearable' to feel themselves' mistaken 'or' not perfect '.
"So throwing guilt at others is the easiest way to make them feel 'right' and 'safe' (even if it hurts others)."
(Part 2: Error (Mistake) - What We "Do Not" Do!)
"What we often miss...Is to 'try to explain'.
"1. Ban 'argue' to beat."
"The more you use" Reason, "the more these people use" Emotion "to fight back. You will never beat someone who has already set the flag" to be right. "
"2. Do not allow 'to end the matter."
"To say," Okay, I was wrong, "is to teach them to throw guilt at you again next time."
(Section 3: 3 steps' stop 'fault throw cycle)
"Boss Mind recommends three steps, 'Still-Reflect-Create Boundaries':
1. 'Still' (Stay Calm):
"Take a deep breath, sir. Don't wait. Remember, this is his problem, not your fault."
2. 'Reflect' (Reflect):
"Use words that 'reflect' his feelings, without admitting guilt, such as:
'I understand you're angry / upset about this...'"
3. 'Create a Boundary':
"Speak the truth in your corner politely but firmly (without attacking him back), like:
'In my corner, it was like this...'
'I'm not okay being said this...'
'I think we should stop talking about this until we calm down. '"
(Part 4: Summary from Boss Mind)
"Remember to make up your mind, 'The gang is reassuring.'..
"You can 'take responsibility' for your feelings...
But you can't 'take responsibility' for other people's feelings (that he doesn't accept himself). "
"Our goal is not to 'change' him (because it's impossible)...
"It is to protect our own heart space.
"Save yourself!"
# Psychological world # Psychologist # mindset # There is a problem consulting Boss Mind # Mimi Coco
เวลาเจอ “คนชอบโยนความผิด” สิ่งที่ทำให้เราเจ็บไม่ใช่แค่เหตุการณ์ แต่คือความรู้สึกว่าเราถูกทำให้ “เป็นคนผิด” ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ในที่ทำงาน/ความสัมพันธ์เหมือนกัน เลยอยากเติมวิธีรับมือที่ใช้งานได้จริงมากขึ้น (และช่วยปกป้องหัวใจตัวเองแบบที่บทความเน้น) 1) เช็กก่อนว่าเขากำลัง “โยนความผิด” หรือแค่ “สื่อสารพลาด” บางคนอารมณ์แรงแต่ยังคุยรู้เรื่อง หากเขายอมฟังข้อเท็จจริงและรับส่วนของตัวเองได้บ้าง อาจเป็นการเข้าใจผิด แต่ถ้าแพทเทิร์นคือ - บิดประเด็นจากเรื่องงาน/เรื่องเหตุการณ์ ไปโจมตีตัวเรา - ไม่เคยขอโทษ/ไม่ยอมรับผิดเลย - พอเรายกหลักฐาน เขาจะเปลี่ยนเรื่อง หรือทำให้เราดูเป็นคนเรื่องมาก อันนี้เข้าข่าย blame shifting ชัดขึ้น และต้องใช้ “ขอบเขต” มากกว่า “เหตุผล” 2) ใช้ “ประโยคกันชน” ก่อนเข้าประเด็น (ช่วยไม่ให้ไฟลุก) แทนที่จะรีบแก้ตัว ลองเริ่มด้วยประโยคสะท้อน+ชะลออารมณ์ เช่น - “ได้ยินว่าคุณไม่พอใจเรื่องนี้นะ เราคุยกันแบบใจเย็นได้ไหม” - “ฉันอยากเข้าใจให้ชัด ขอเราดูข้อเท็จจริงทีละข้อได้ไหม” มันทำให้เราไม่รับบทจำเลยทันที และลดโอกาสโดนลากไปทะเลาะ 3) ตั้งกติกาการคุยให้ชัด (Boundary ที่จับต้องได้) ขอบเขตที่ดีต้อง “วัดได้” ไม่ใช่แค่บอกว่าไม่โอเค เช่น - “ฉันคุยได้ แต่ไม่คุยด้วยการขึ้นเสียง/ประชด ถ้าเริ่มขึ้นเสียงฉันจะพัก 20 นาทีแล้วค่อยกลับมาคุย” - “ถ้าจะสรุปว่าใครผิด ขออิงจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่การคาดเดาเจตนา” - “ถ้าคุณจะกล่าวหาว่าฉันทำ ให้บอกว่า ‘ทำอะไร-เมื่อไหร่-ผลคืออะไร’ เราจะได้แก้ที่จุดนั้น” 4) อย่ารีบ “รับผิดเพื่อให้จบ” แต่ให้ “รับผิดเท่าที่เป็นของเรา” ฉันใช้หลักนี้: รับผิดชอบส่วนที่ทำได้ + ไม่รับความผิดที่ไม่ใช่เรา เช่น - “ส่วนที่ฉันทำพลาดคือ… ฉันแก้ให้ได้ด้วย…” - “แต่เรื่องที่บอกว่าฉันเป็นต้นเหตุทั้งหมด ฉันไม่รับแบบนั้น เพราะข้อเท็จจริงคือ…” วิธีนี้ช่วยให้เราไม่ถูกฝึกให้เป็นที่รองรับอารมณ์ของเขาไปเรื่อยๆ 5) ถ้าคุยไม่รู้เรื่อง ให้เปลี่ยนเป้าหมาย: จาก ‘ชนะ’ เป็น ‘ปลอดภัย’ บางคน ego เปราะบางมากจนยอมรับผิดไม่ได้ ต่อให้เราพูดดีแค่ไหนก็วนกลับมาโยนความผิด ฉันจะเลือก “จบวงจร” ด้วยการพักการคุย เช่น - “เราคงยังคุยกันไม่ไหว ตอนนี้ฉันขอหยุดก่อน แล้วค่อยคุยเมื่อพร้อม” และถ้าเป็นความสัมพันธ์ที่ต้องเจอกันบ่อย ให้ลดพื้นที่เสี่ยง: คุยเป็นข้อความ/มีพยาน/สรุปเป็นลายลักษณ์อักษร (โดยเฉพาะเรื่องงาน) 6) ดูแลใจตัวเองหลังเหตุการณ์ (สำคัญมาก) หลังโดนโยนความผิด เรามักทบทวนซ้ำจนโทษตัวเอง ลองทำ 2 อย่างนี้ - เขียนสั้นๆ ว่า “ข้อเท็จจริงคืออะไร / ความรู้สึกของเราคืออะไร / ขอบเขตครั้งหน้าคืออะไร” - เตือนตัวเองว่า “ฉันรับผิดชอบความรู้สึกตัวเองได้ แต่ฉันไม่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกที่อีกฝ่ายไม่ยอมรับเอง” สุดท้าย ถ้าการโยนความผิดเกิดถี่จนกระทบสุขภาพใจ การถอยห่างหรือขอความช่วยเหลือจากนักจิตวิทยา/คนกลางก็ไม่ใช่ความอ่อนแอเลย มันคือการปกป้องพื้นที่หัวใจของเราเองจริงๆ
