カテゴリー:感情管理-セッション3
彼が呪うこと。。。 彼はおそらく泣いている。
アンガー・アイスバーグを知ろう。
あなたは考えたことがありますか?
私たちが遅く帰宅すると、なぜお母さんは悪口を言わなければならないのですか?(両方とも心配)
なぜファンは私たちが重要な日を忘れるときに皮肉を言わなければならないのですか?(両方ともただ痛いだけです)
なぜ私たちは働くときに揺れているのですか?(どちらも恥ずかしい)
答えは怒りの氷山理論にあります🧊
心理学によると、「怒り」は人々が見るために水から飛び出す氷山の一角に過ぎないと言われています。
水中でPrimary Emotion（Main Emotions）を守るために🛡️た「鎧」として作られるのがSecondary Emotion（Second Order Emotions）です。
(イラストをスクロールして、本当の気持ちにダイブしてくだ さい)
🌊水の下に隠れているものはしばしば壊れやすい。
恐怖(フィアー)
苦しみ（痛い）
恥ずかしい(恥ずかしい)
疲労
山の頂上しか見えなければ、私たちは怒りで反応します。🔥
しかし、「水中」を見ると、痛みを感じて抱きしめたいと思っている人々が見えます。
今日は。。。 自分自身や周りの人々を探検するために潜ってみてください。
したがって、「怒りは犯人ではなく、最も大きな助けの声である」ということがわかるでしょう🤍
ミミはいつもみんなのことを心配している。
เวลาเสิร์ช “ทฤษฎีภูเขาน้ำแข็ง จิตวิทยา” หลายคนอยากได้คำอธิบายที่จับต้องได้ว่า “ยอดภูเขาน้ำแข็ง” คืออะไร แล้วเราจะใช้กับชีวิตจริงยังไง เราเองก็เคยเข้าใจผิดมาก่อนว่าความโกรธคือปัญหา แต่พอทำความเข้าใจ Anger Iceberg ถึงเห็นว่า ความโกรธมักเป็นแค่สิ่งที่คนอื่นมองเห็นบนผิวน้ำ ข้างล่างยังมีความรู้สึกจริงๆ ซ่อนอยู่ เช่น กลัว กังวล เสียใจ ผิดหวัง อาย เจ็บปวด หรือเหนื่อยล้า 1) แปลภาพภูเขาน้ำแข็งแบบง่ายๆ (ภาพแทนความรู้สึก) - เหนือน้ำ = “ความโกรธ/เหวี่ยง/ประชด/ขึ้นเสียง” (อารมณ์ลำดับสอง) เป็นเหมือน “ชุดเกราะ” ที่ช่วยให้เราดูเข้มแข็งและป้องกันตัว - ใต้น้ำ = “อารมณ์หลัก” ที่เปราะบางกว่า เช่น กลัวถูกทิ้ง น้อยใจ ไม่สำคัญ ละอายใจ รู้สึกผิด หรือผิดหวังในตัวเอง พอลองคิดแบบนี้ เราจะเริ่มแยกได้ว่า สิ่งที่เห็น (ยอดภูเขา) ไม่เท่ากับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในใจ 2) ตัวอย่างทฤษฎีภูเขาน้ำแข็งที่เจอบ่อย - แม่ดุเรื่องกลับบ้านดึก: ยอดภูเขา = ดุ/บ่นแรง ใต้น้ำ = กลัวลูกเป็นอันตราย กังวล นอนไม่หลับ - แฟนประชดเวลาเราลืมวันสำคัญ: ยอดภูเขา = ประชด/งอน ใต้น้ำ = น้อยใจ รู้สึกไม่สำคัญ อยากได้รับการใส่ใจ - เราโมโหตอนทำงานพลาด: ยอดภูเขา = หงุดหงิด โทษคนอื่น ใต้น้ำ = อาย เสียหน้า ผิดหวังในตัวเอง กลัวโดนตำหนิ ถ้าจับ “ใต้น้ำ” ได้เร็ว การคุยจะนุ่มลงทันที 3) วิธีดำน้ำลงไปหาอารมณ์ใต้ผิวน้ำ (ใช้ได้ตอนเริ่มเดือด) - หยุด 10 วินาที ถามตัวเองว่า “จริงๆ ฉันกำลังรู้สึกอะไร?” - เลือกคำจากลิสต์ใต้น้ำ: กลัว/อาย/เสียใจ/กังวล/ผิดหวัง/เหนื่อย/เจ็บปวด - เช็คความต้องการ: “ฉันต้องการความปลอดภัย การยอมรับ การพัก หรือการเข้าใจ?” 4) ประโยคสื่อสารแบบไม่ให้ไฟชนไฟ แทนที่จะพูดว่า “ทำไมเธอต้องทำแบบนี้!” ลองเป็น - “เมื่อกี้ฉันเสียงดังเพราะฉันกังวล/กลัว… เราคุยกันดีๆ ได้ไหม” - “ฉันงอนเพราะน้อยใจ ไม่ได้อยากประชด แค่อยากให้เธอเห็นความสำคัญ” - “ฉันโกรธตัวเองที่พลาด และอายมาก ขอเวลาตั้งสติสักนิด” สำหรับเรา จุดเปลี่ยนคือการยอมรับว่า “ความโกรธไม่ใช่ผู้ร้าย” แต่มันเป็นสัญญาณว่าใต้น้ำกำลังเจ็บอยู่ ถ้าเรามองทะลุยอดภูเขาน้ำแข็งได้ ความสัมพันธ์จะมีพื้นที่ของความเข้าใจมากขึ้นจริงๆ