ถึงมากล้น ยศฐา บรรดาศักดิ์
มากคนรัก ศรัทธา พานับถือ
ถึงเก่งกาจ เหลือล้น คนรำลือ
แต่ปากซื่อ ใจคด หมดราคา
ถึงไม่มี ยศฐา บรรดาศักดิ์
คนกลับรัก มากมาย ในถิ่นที่
ถึงต้อยต่ำ เงินทอง ไร้บารมี
จิตใจดี อยู่ไหน ใครก็ชม
ค่าของคน อยู่ที่ใจ ใช่ยศศักดิ์
คนจะรัก จะประจักษ์ ด้วยสิ่งดี
ใช่แค่มี ยศศักดิ์ บารมี
หากไม่ดี สูงศักดิ์ศรี ก็ต่ำคน…
จากบทกลอนนี้ที่กล่าวถึงคุณค่าของคน เราได้เรียนรู้ว่าความดีและจิตใจที่บริสุทธิ์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการสร้างความสัมพันธ์และได้รับความเคารพจากผู้อื่น ในชีวิตจริง เราอาจเจอคนที่มีตำแหน่งสูง หรือฐานะร่ำรวย แต่ถ้าขาดความจริงใจ ความสุภาพ หรือความมีเมตตา ก็อาจทำให้คนเหล่านั้นสูญเสียความนับถือได้เหมือนกัน ในทางกลับกัน คนที่ไม่มียศถาบรรดาศักดิ์หรือฐานะมั่งคั่ง แต่มีจิตใจดี ซื่อสัตย์ และเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มักจะได้รับความรักและการยอมรับจากคนรอบข้างอย่างแท้จริง ความคิดนี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจให้เราทุกคนให้ความสำคัญกับคุณค่าภายในตัวเอง พยายามเป็นคนที่น่าเชื่อถือและมีจริยธรรม เพราะท้ายที่สุดแล้วสิ่งนี้คือสิ่งที่จะยืนยงและทำให้เราเป็นที่จดจำในฐานะ "คนดี" ที่มีคุณค่าในสังคมอย่างแท้จริง สำหรับคนที่เคยเจอประสบการณ์ที่ทำให้รู้คุณค่าของจิตใจมากกว่ายศถาบรรดาศักดิ์ หรือเงินทอง การเข้าใจสิ่งนี้ช่วยให้เรามีมุมมองที่กว้างขึ้นและไม่ตัดสินผู้อื่นแค่จากภายนอกเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นในวงครอบครัว เพื่อน หรือการทำงาน การแสดงออกถึงความจริงใจและความเคารพผู้อื่นเป็นสิ่งที่จะช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและยั่งยืนได้เสมอ นี่คือคุณค่าของคนที่แท้จริงที่ควรจะได้รับการยกย่องและยึดถือในสังคมทุกยุคทุกสมัย
