จากประสบการณ์ส่วนตัว การฝึกคิดบวกและการสร้างความสงบใจนั้นไม่ได้หมายความว่าต้องเพิกเฉยกับทุกอย่าง แต่เป็นการเลือกให้ความสำคัญกับสิ่งที่ช่วยพัฒนาตัวเองจริงๆ โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ชีวิตเจออุปสรรค การ "พิการบ้าง" ที่กล่าวถึงในโพสต์นี้ สื่อถึงการปล่อยวาง ไม่ยึดติดหรือโต้ตอบกับเรื่องที่ไม่สำคัญหรือลบเลือนจิตใจ เช่น การไม่ให้ความสนใจกับคำพูดที่ไร้สาระ หรือคนที่ไม่รู้จักเราอย่างแท้จริง การฝึก "ตาบอด" และ "หูหนวก" ต่อสิ่งเหล่านี้ช่วยให้เราไม่ถูกรบกวนจิตใจและรักษาความสงบในใจได้ดีขึ้น นอกจากนี้ ฉันพบว่าการฝึกนิ่งและทำความเข้าใจกับความเปลี่ยนแปลงของโลกและสถานการณ์ต่างๆ อย่างมีสติ ช่วยให้สามารถจัดการความเครียดและความรู้สึกหนักใจได้ดีขึ้น ความสงบที่แท้จริงจึงมาจากการ "อยู่กับปัจจุบัน" และเข้าใจธรรมชาติของชีวิต ไม่ใช่จากการตอบโต้ปัญหาหรือความขัดแย้งเสมอไป ดังนั้น การนำแนวคิดนี้ไปใช้ในชีวิตประจำวันจะช่วยให้เรามีทัศนคติที่ดีขึ้น มีความสุขและความสงบใจได้อย่างยั่งยืน โดยเฉพาะในยุคที่ข้อมูลและความเห็นล้นหลาม การคัดเลือกสิ่งที่ควรสนใจและการแยกแยะความสำคัญเป็นสิ่งจำเป็นมาก