เมื่อเราโตขึ้น เรามักต้องรับผิดชอบมากขึ้น ทั้งครอบครัว การงาน และสังคม ความรับผิดชอบเหล่านี้บางครั้งบังคับให้เราต้อง ปรับตัวให้เข้ากับความคาดหวังของคนอื่น มากกว่าที่จะได้เลือกสิ่งที่ใจเราต้องการจริง ๆ 🥲เราอาจเก็บงำความคิด ความฝัน หรือความชอบบางอย่าง เพราะกลัวไม่เข้ากับมาตรฐานสังคมที่เราอยู่ ทั้งทุ

ภาษาญี่ปุ่น けど ทำไมคนญี่ปุ่นชอบพูดว่า “แต่ว่า…” ตอนจบประโยค แล้วไม่พูดต่อ!? เคยไหมคะ 😅 คุยกับคนญี่ปุ่น แล้วเขาพูดว่า 今夜皆と飲みにいくけど… konya minna to nomi ni iku kedo คงยะ มินนะ โตะ โนะมิ นิ อิคุ เคะโดะ คืนนี้จะไปดื่มกับทุกคน แต่… แล้วก็…เงียบ 🤯 ใจเราคือ แต่ อะไรคะ!? พูดต่อสิคะะะะ! นี่แห

หลายครั้งเราอาจไม่รู้ตัวว่า ตัวเองกำลังพยายามทำสิ่งต่าง ๆ เพียงเพื่อให้คนอื่นพอใจหรือยอมรับเรา พฤติกรรมเหล่านี้อาจแสดงออกมาแบบแนบเนียน เช่น • พูด “ได้ค่ะ/ครับ” ทั้งที่ในใจไม่พร้อม เพราะกลัวว่าคนอื่นจะผิดหวัง • ทำงานเกินกำลัง ยอมอดหลับอดนอนเพื่อให้คนอื่นเห็นว่าเราขยัน •

ขอปรึกษาชาวเน็ตหน่อยค่ะ 😥 พอดีว่าเราเวลาเล่นไอจี ก็จะชอบเห็นคนที่เรา follow แต่ว่าก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เลยรู้สึกว่ารกไทม์ไลน์ 🥹ไม่ได้โกรธ เกลียด หรือไม่ชอบกัน แต่แค่ขี้เกียจดูค่ะ บางทีเค้าลง stories เยอะก็ดันโพสต์ของเพื่อน ทำให้ไม่เห็น stories เพื่อนที่เราอยากดู หรือบางทีเค้าก็ไม่ได้

#รีวิวหนังสือ เล่มที่ 6 ของ ส.ค. / 27 ของปี 2568 เห็นชื่อหนังสือ "เมื่อเส้นทางการทำงานโรยไปด้วยเปลือกทุเรียน" ครั้งแรก แบบยังไม่อ่านชื่อคนเขียน คิดว่านักเขียนเป็นคนไทย แต่เปล่าเลย คนแปลเอามาปรับภาษาให้เข้ากับคนไทยเฉยๆ แต่ถือว่าแปลให้เข้าจริตคนทำงานแต่ยังสะท้อนสไตล์ภาษาเขียนเดิมได้ดี แ