A clue in the eye
If you think that being beaten to amnesia is screwed up, tell me that the life of "Shinsuke," this young bartender, is screwed up a lot more!
The story started with a lonely night when he was about to close the bar, but a mystery customer showed up to ask for a glass. Shinsuke was kind to the guests as a courtesy, but wherever he was, he was knocked out by the customer with a weapon, and he recovered again. In addition to some memory disappearing, he received the confusing news that "the man who attacked him had killed himself," and his caretaker girlfriend disappeared without a trace!
While life was numb, a mysterious woman came into the bar, and she had a strange charm, and more importantly, Shinsuke felt unspeakably familiar with her face. The deeper he looked into the eyes, the more passionate he became.
But in that passion, there was some horror hidden, so Shinsuke had to start opening the missing memory drawer to find out who the girl really was?
The deeper he digs, the more he finds that the people around him are trying to hide some secrets, and all the clues are targeting the big "accident" he used to forget.
"So much fun!" reads the protagonist along the way. The mass of the story has a mystery that makes us really incorrect.
At first I thought in my heart that it must be a revenge ghost, but I read it for a while. Eh! Or what kind of experimental sci-fi genre? The conclusion is "It's all wrong!" It's been deceived by the writer, and the action is flowing.
Here's another volume where people like the nervous-shaking thriller genre that plays with a sense of miss.
P.S. There is a little rated scene. Enough for the heart to beat the building.
Goodreads gave 3.4. Readgished gave 4.7.
A Clue in the Eye, Shadow Publishing
# Book review worth reading # review books # Book review # Bookworm # readgished
ถ้าใครกำลังเสิร์ชหา “เงื่อนงำในดวงตา (Dying Eye)” แล้วลังเลว่าจะอ่านดีไหม เราว่าจุดเด่นของเล่มนี้คือความ “ชวนสงสัยแบบไล่จับคำโกหก” ตลอดทางค่ะ เรื่องเปิดมาด้วยชินสุเกะ บาร์เทนเดอร์ที่โดนฟาดหัวจนความจำเสื่อม (แค่พล็อตนี้ก็ชวนเครียดแล้ว) แต่ที่ทำให้มันน่ากลัวขึ้นคือหลังฟื้นมา เขาต้องรับมือกับข่าวที่ขัดแย้งกัน แถมคนสำคัญอย่างแฟนสาวก็หายตัวไปอีก ความรู้สึกมันจะประมาณว่า โลกทั้งใบเหมือนถูกรีเซ็ต แต่ทุกคนรอบตัวกลับรู้เรื่องมากกว่าเรา สิ่งที่เราชอบมากคือ “บรรยากาศ” มันมาแบบหลอนเงียบๆ ไม่ได้พึ่งผีหรือจัมป์สแกร์ แต่เป็นความระแวงว่าใครกำลังปิดบังอะไรอยู่ โดยเฉพาะตอนมีผู้หญิงลึกลับเดินเข้ามาในบาร์ แล้วพระเอกดันรู้สึกคุ้นหน้าเธอ ทั้งที่ความทรงจำหายไปบางส่วน—พอผู้เขียนโยนคำใบ้ผ่าน “ดวงตา” และรายละเอียดเล็กๆ (เหมือนภาพบนปกที่เป็นดวงตาใหญ่ มีเส้นเลือดกับรอยเลือดกระเด็น) มันยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าเบาะแสมันอยู่ตรงหน้า แต่เราจับให้ชัดไม่ได้สักที สำหรับคนที่ชอบนิยายแนวระทึกขวัญ/ลึกลับ แนะนำให้อ่านแบบตั้งสมาธินิดนึง เพราะเล่มนี้สนุกตรงการเดาทาง: ตอนแรกเราเองก็เผลอคิดว่าจะไปทางผีแก้แค้น หรือไม่ก็ไซไฟทดลองอะไรสักอย่าง แต่พออ่านไปเรื่อยๆ จะรู้สึกได้เลยว่าผู้เขียน “ตั้งใจหลอก” ให้เราคิดไปคนละทาง แล้วค่อยๆ เฉลยด้วยเหตุผลที่ค่อนข้างสมจริงในกรอบของเรื่อง ทำให้จบแล้วอยากย้อนกลับไปดูว่าเราพลาดชิ้นส่วนไหน ถ้าอยากได้ทริคอ่านให้ฟินขึ้น: 1) ลองจดชื่อคน/เหตุการณ์สำคัญไว้คร่าวๆ เพราะเรื่องเล่นกับความทรงจำและช่องว่างของข้อมูล 2) สังเกตปฏิกิริยาตัวละครรอบตัวพระเอก โดยเฉพาะเวลาพูดถึง “อุบัติเหตุ” ครั้งใหญ่—ตรงนี้เป็นจุดที่เรื่องค่อยๆ ขยับจากความงงไปสู่ความจริง 3) เตรียมใจว่าอาจมีฉากติดเรทนิดๆ แบบพอให้หัวใจเต้น ไม่ได้มาเยอะแต่ช่วยเพิ่มความตึงเครียด สรุปในมุมเรา “เงื่อนงำในดวงตา” เป็นเล่มที่เหมาะกับคนชอบความลึกลับแบบบีบคั้น หักมุม และบรรยากาศหม่นๆ อ่านแล้วลุ้นว่าความจริงคืออะไร และใครกันแน่ที่กำลังมองเรากลับผ่านดวงตาคู่นั้น
