Denstar never died 3 / 5 ⭐
The story of water and twinkling, two men who met because of alienation and coincidence, produced a love for the most, among the nature and dominance of the provinces, in a green and pink house...The only two known love
.
Personally, after reading, do not feel like or hate this book in any way. Maybe with the language used and the description of the environment and feelings above the words that if anyone likes, they will like. But if anyone does not like it, they will not like it at all. It is not a whiz, not a pleasure, not a suffering, only a delay that draws the reader into the area of loneliness.
.
One of the things we like in our part of language is raw, barbaric, fanciful, as if to satirize and tease the word gender that does not meet the norms of society, reflected in words, storytelling, or even character behavior, through the image of the word patriarchy, along with social issues like gender diversity and non-acceptance in the society of the day that made characters stealthy and dark corners.
.
The first part of the book has a sexual narrative that can say that it's almost about sex and sex. It's something that resonates and satirizes the lack of acceptance and discrimination in society with the LGBT + group, but it retains a demanding humanity, such as the drawing of the water itself, which often only paints pictures of Adam and the phallus, or the view that wants the water to draw his genitals. This can be seen as a symbol of the need for self-release, recognition, rights, freedom, or even the normalization of human sexuality that is lust. It shouldn't be hidden or viewed as me. It has also been revealed that it has never been accepted in Thai society or spoken in public, such as water that must be hidden and painted in secret.
.
The part of the character and the discussion of "multi-personality disease" in artistic language is a delicate issue, and it is quite unfortunate that it has not been more raw material in the narrative. We see it as too choppy, but it still reflects the alienation and memory of a society that does not recognize the disease as real.
.
Personally, I felt that if we told, arranged and attached stories to more characters, we would be closer to the characters and fall in love with them, including the issues of childhood diseases and traumas, so that the characters have to build walls and other identities to get away from pain. It's another worth talking about in this work, so that we can get to know and get closer to the characters.
.
Any we see as a new angle of Thai literary work that would like everyone to try to read it for once; linguistic fantasies and stories that could make someone fall in love or be indifferent to it at the same time.
.
จากประสบการณ์การอ่าน "เดนดาว Never Die" ทำให้รู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ถือเป็นการเปิดมุมมองใหม่ๆ ให้กับวรรณกรรมไทย ที่กล้าจะนำเสนอเรื่องราวความรักที่ไม่ใช่แค่หวานชื่นหรือเศร้าสุดๆ แต่เป็นความรักที่ซับซ้อน เต็มไปด้วยความเหงาและความรู้สึกผิดแผกแตกต่างที่แท้จริง สิ่งที่น่าสนใจคือการใช้ภาษาที่มีความดิบเถื่อน และเวิ่นเว้อในคราวเดียวกัน ซึ่งสะท้อนออกมาทางคำพูดและพฤติกรรมของตัวละครที่ไม่ตรงกับบรรทัดฐานของสังคม การสื่อข้อความผ่านงานศิลป์ที่ตัวน้ำวาด เช่นภาพอดัมและลึงค์ หรือการวาดอวัยวะเพศของวิววับนั้น กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยตัวตนและเรียกร้องสิทธิในการยอมรับ นอกจากนี้ ยังมีการนำเสนอประเด็นโรคหลายบุคลิกซึ่งเป็นหัวข้อที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนและสังคมส่วนใหญ่ยังเข้าใจผิดหรือไม่รู้จักอย่างแท้จริง ถึงแม้ว่าจะถูกเล่าอย่างกระท่อนกระแท่น แต่อย่างน้อยก็ช่วยสะท้อนความเหงาและความเปราะบางของตัวละครได้เป็นอย่างดี ตัวละครต้องสร้างกำแพงและตัวตนใหม่เพื่อหนีจากความเจ็บปวดในวัยเด็ก ซึ่งเป็นภาพสะท้อนของความซับซ้อนทางจิตใจอย่างชัดเจน สำหรับผู้ที่สนใจงานวรรณกรรมที่แตกต่าง ไม่ได้เน้นแค่ความบันเทิง แต่ลึกซึ้งถึงประเด็นเรื่องเพศ ความหลากหลาย และความเจ็บปวดภายใน "เดนดาว Never Die" น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี ที่จะทำให้คุณได้สัมผัสความรู้สึกที่ลึกซึ้ง เหมือนถูกดึงเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของความเหงาและความแปลกแยกอย่างแท้จริง แนะนำสำหรับคนที่พร้อมเปิดใจรับชมงานที่ไม่ได้มีแต่ความสวยงามหรือความสุข แต่เต็มไปด้วยความซับซ้อน ปวดร้าว และแรงเสียดสีจากสังคม อาจไม่ใช่หนังสือที่เหมาะสำหรับทุกคน แต่สำหรับใครที่ชอบงานศิลป์ที่เถื่อนและเปี่ยมด้วยความจริงใจทางอารมณ์ เล่มนี้ไม่ควรพลาด
