คนไทยด้วยกันแทนที่จะให้กำลังใจกันกลับข่มกัน
"มาอยู่ต่างแดน...สิ่งที่ไม่คิดว่าจะเจอ คือเพื่อนคนไทยบางคนที่ชอบพูดข่มตลอด"
ก่อนมาอยู่ต่างประเทศ คิดว่า...
คนไทยด้วยกันคงเข้าใจกัน ช่วยเหลือกัน เพราะต่างก็ต้องมาเริ่มต้นชีวิตใหม่เหมือนกัน
แต่ความจริงที่เจอ กลับไม่เหมือนที่คิด
จะมีบางคน(ขอย้ำว่าบางคนนะคะ)ทุกครั้งที่คุยกัน ไม่ว่าจะคุยเรื่องอะไร
สุดท้ายบทสนทนามักจบที่...
"ของเขาดีกว่า"
พูดเรื่องงาน...
เขาบอกว่างานเขาดีกว่า รายได้มากกว่า
เราพูดเรื่องบ้าน...
เขาบอกว่าบ้านเขาใหญ่กว่า
เราพูดเรื่องลูก...
เขาก็จะเล่าว่าลูกเขาเก่งกว่า
เราพูดว่าเหนื่อย...
เขาก็บอกว่าเขาเหนื่อยกว่าหลายเท่า
บางครั้งอยากปรับทุกข์บทสนทนาก็กลายเป็นพื้นที่โอ้อวดของเขาตามเคย
เจอกันคุยกันทีไรก็มีแต่เรื่องเงิน อวดฐานะ ของแบรนด์เนม แทบจะไม่ได้ถามสารทุกข์สุกดิบกันเลย
จนบางครั้งรู้สึกว่า...
เราไม่ได้กำลังคุยกับเพื่อน
แต่กำลังถูกเปรียบเทียบอยู่ตลอดเวลา
หลังจากนั้น แววก็เริ่มเลือกเงียบ
ไม่ใช่เพราะอิจฉา
แต่เพราะเหนื่อยกับการที่ทุกบทสนทนาต้องมีคนแพ้และคนชนะตลอด พอได้ถอยออกมาก็โล่งมากค่ะ
วันนี้เลยเข้าใจว่า...
การอยู่ต่างแดน สิ่งที่มีค่าที่สุด ไม่ใช่การมีเพื่อนคนไทยเยอะ
แต่คือการมีเพื่อนคนไทยที่จริงใจ
ยินดีกับความสำเร็จของกันและกัน
โดยไม่ต้องคอยพิสูจน์ว่าตัวเองเหนือกว่าใคร
นี่เป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัว ไม่ได้หมายความว่าคนไทยในต่างแดนทุกคนเป็นแบบนี้นะคะ เพราะแววก็มีเพื่อนคนไทยที่น่ารักและคอยช่วยเหลือกัน บางคนไม่เคยเจอหน้ากันรู้จักกันทางออนไลน์ก็ยังช่วยกัน
มีน้ำใจคอยพูดคุยให้คำปรึกษากัน
มีใครเคยเจอประสบการณ์แบบนี้บ้างไหม?
การใช้ชีวิตในต่างแดนกับคนไทยบางครั้งก็เป็นเรื่องที่ท้าทายกว่าที่คิดไว้นะครับ จากประสบการณ์ตรง ผมเองก็เจอเพื่อนคนไทยบางกลุ่มที่มักจะสร้างบรรยากาศของการแข่งขันโดยไม่จำเป็น เช่น เวลาพูดคุยเรื่องงาน ก็จะมีการเปรียบเทียบรายได้และตำแหน่งงาน หรือพูดถึงบ้านและลูกก็กลายเป็นการแข่งกันว่าใครดีกว่า จนบางครั้งรู้สึกเหมือนถูกต่อสู้ในบทสนทนาแทนที่จะได้รับกำลังใจ ผมเข้าใจดีว่าความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นได้ในกลุ่มคนที่เพิ่งเข้ามาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างแดน เพราะแต่ละคนก็อยากแสดงความสำเร็จของตนเองเพื่อสร้างความมั่นใจในที่พำนักใหม่ แต่ท้ายที่สุดแล้วสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อจิตใจและการพัฒนาตัวเองจริง ๆ คือการมีมิตรแท้ที่มีความจริงใจและรู้จักยินดีกับความสำเร็จของกันและกันโดยไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองเหนือกว่าใคร ผมจึงเริ่มเลือกที่จะใช้เวลาอยู่กับเพื่อนที่เข้าใจและให้กำลังใจกันจริง ๆ โดยเฉพาะกลุ่มที่เลือกพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างใจเย็น ไม่ได้ใช้เป็นเวทีอวดความเก่งหรือฐานะ ทำให้บทสนทนาเต็มไปด้วยความอบอุ่นและมีประโยชน์ สำหรับใครที่กำลังเจอปัญหาคล้าย ๆ นี้ ผมแนะนำให้ใจเย็น ๆ หาพื้นที่ที่ปลอดภัยสำหรับการพูดคุยและรับฟัง จะช่วยลดความเครียดได้มากกว่าที่คิดครับ การเลือกเพื่อนที่ดีในต่างแดนไม่จำเป็นต้องมีจำนวนมาก แต่ควรเลือกคนที่เราแบ่งปันความสุขและทุกข์ได้จริง ๆ ทั้งนี้ความจริงใจเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด เพราะมันช่วยสร้างแรงใจในการเดินหน้าฝ่าฟันอุปสรรคในที่ใหม่ได้มากกว่าเรื่องอื่นใดครับ
