Songkran, however, misses the old people everywhere. Why is it?❤️

สงกรานต์มักจะเป็นช่วงเวลาที่หลายคนรู้สึกคิดถึงคนเก่า ทั้งคนรักเก่าหรือความสัมพันธ์ในอดีต เพราะช่วงเทศกาลนี้เต็มไปด้วยการพบปะ สัมผัส และบรรยากาศที่กระตุ้นความทรงจำเก่าๆ อารมณ์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับการทำงานของ "ผัสสะ" คือประสาทสัมผัสทั้งตา จมูก กาย และใจ ที่มีส่วนทำให้ความรู้สึกเวทนาเกิดขึ้น เวทนาคือความรู้สึกเจ็บปวดหรือสุขใจที่เราสัมผัสได้เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เมื่อเวทนาเกิดขึ้น จะนำไปสู่ "ตัณหา" หรือความอยาก เช่น อยากให้คนเก่าทักมา อยากกลับไปอยู่ด้วย ความอยากนี้ก็ล้วนมาจากความยึดติด หรือที่ภาษาเรียกว่า "อุปาทาน" ซึ่งเป็นการเก็บกักความทรงจำ หรือความรู้สึกเดิมไว้ไม่ยอมปล่อย นั่นทำให้เราไม่ลืมและพยายามหาทางเชื่อมโยงกับอดีตซ้ำๆ การรับรู้และยอมรับความรู้สึกนี้จะช่วยลดความเจ็บปวดลง เพราะเราเข้าใจกลไกภายในจิตใจของเราเองว่าที่คิดถึงนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่อยากเชื่อมโยงและยึดติดกับสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกอบอุ่น ถึงแม้ว่าความคิดถึงจะเจ็บปวด แต่การเรียนรู้ปล่อยวางและมองไปข้างหน้าจะทำให้เราเติบโตและมีความสุขกับปัจจุบันมากขึ้น สุดท้ายแล้ว วัฏจักรของความรักและความคิดถึงหากไม่ถูกปลดล็อก อาจทำให้เราต้องวนเวียนอยู่ในลูปเดิมๆ โดยไม่สามารถก้าวผ่านไปได้ การสร้างความสัมพันธ์ใหม่ หรือหันมาให้ความสำคัญกับตัวเองและปัจจุบัน จะช่วยให้เราออกจากวงจรนี้และพบกับความสุขที่ยั่งยืนมากขึ้น