ในชีวิตของคนเรานั้น การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและไม่ยึดติดกับสิ่งที่ทำร้ายใจเป็นสิ่งสำคัญมาก ประสบการณ์ส่วนตัวที่อยากแบ่งปันคือเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดหรือเสียใจ การพยายามยึดมั่นหรือแบกรับทุกอย่างไว้จะทำให้เหนื่อยและเหน็ดเหนื่อยในระยะยาว ครั้งหนึ่งเคยพยายามรักษาความสัมพันธ์ที่ไม่มีความสุขเพียงเพราะไม่อยากเสียเวลาหรือรู้สึกเสียดายสิ่งที่เคยมี แต่สุดท้ายพบว่า การตัดสินใจปล่อยวางและมอบโอกาสให้ตัวเองได้กลับมาหายใจ ได้เลือกสิ่งที่ใส่ใจจริงๆ ช่วยให้จิตใจสงบขึ้นและเปิดทางให้สิ่งดีๆ เข้ามาแทนที่ ธรรมะเรื่องการสละไม่ได้หมายถึงการทนทุกข์จนสลายใจ แต่เป็นความฉลาดในการมองเห็นคุณค่าของความสงบและสุขภาพใจ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญยิ่งกว่าการยึดติดกับสิ่งที่ทำร้ายเรา การปล่อยวางจึงไม่ใช่การสูญเสีย แต่เป็นการรักษาใจไว้เพื่อพร้อมรับโอกาสใหม่ๆ ในชีวิต ดังนั้น อย่าเสียดายเวลาที่ผ่านไป เพราะเวลานั้นช่วยคัดกรองคนและสิ่งที่ไม่เหมาะสมออกจากชีวิตเรา ในขณะเดียวกัน ก็ช่วยให้เราเรียนรู้ที่จะดูแลใจตัวเองอย่างถูกวิธี และเชื่อว่าสิ่งที่ควรค่าแก่การประคองไว้เท่านั้นจะอยู่กับเราไปนานๆ ความสุขที่แท้จริงเกิดจากการเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่เราสามารถควบคุมได้ รวมถึงกล้าที่จะปล่อยวางเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม