เราชอบทรมานตัวเองก่อนเวลา
เราชอบคิดไปไกลจนลืมว่าตอนนี้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง
แต่กลับนั่งเครียด นั่งกลัว เหมือนมันพังไปแล้ว
ทั้งที่มันยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ
สุดท้ายเรื่องที่ทำร้ายเรามากที่สุด
ไม่ใช่ความจริง
แต่คือความคิดที่เราปล่อยให้มันพาเราไหลลงไปเอง
เราชอบทรมานตัวเองก่อนเวลา
เราชอบคิดไปไกลจนลืมว่าตอนนี้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง
แต่กลับนั่งเครียด นั่งกลัว เหมือนมันพังไปแล้ว
ทั้งที่มันยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ
สุดท้ายเรื่องที่ทำร้ายเรามากที่สุด
ไม่ใช่ความจริง
แต่คือความคิดที่เราปล่อยให้มันพาเราไหลลงไปเอง