A known woman...Often forget to give my own heart
So many women live for their parents, for their husbands, for their children, or for their peers that everyone's happiness becomes their own duty, but never stop asking their hearts if we are still happy today.
Buddhism does not teach to love others until they forget themselves, but to be merciful wisely. He who keeps his heart calm, strong, and steadfast in righteousness is able to share love, sacrifice, and kindness with others in a sustainable way, because a heart free from suffering is better for others than a broken heart.
If today is tired, allow yourself some rest, return to your breath, embrace your heart, for when your heart is healed, we will have the strength to walk and pass on love to people beautifully again.
Cr. Master Tran Tran Pybulay Poon is happy.
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการรักตัวเองในฐานะผู้หญิงที่ต้องดูแลทั้งครอบครัวและคนรอบข้าง ฉันพบว่าเมื่อเรามอบความรักและความใส่ใจให้กับผู้อื่นอย่างเต็มที่ บางครั้งเราก็ลืมที่จะใส่ใจความรู้สึกและสุขภาพจิตใจของตัวเองไปโดยปริยาย การปล่อยให้ใจว่างจากความทุกข์และเคลียร์ความคิดที่ลบออกไปนั้นเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะมันช่วยให้เรามีพลังในการรับมือกับความเครียดและภาระที่ต้องเผชิญต่อไป การฝึกสติด้วยการนั่งสมาธิหรือทำความเข้าใจธรรมะ อย่างเช่นแนวทางของท่านอาจารย์ตรัยตริณณ์ ไพบูลย์พูนสุข ที่กล่าวถึงในบทความนี้ ช่วยให้สถานการณ์เหล่านี้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ การอนุญาตให้ตัวเองได้พัก ผ่อนคลาย และฟื้นฟูใจนั้นไม่ใช่การเห็นแก่ตัว แต่เป็นการเติมพลังเพื่อให้สามารถเป็นที่พึ่งและแหล่งพลังให้กับคนอื่นได้อย่างแท้จริง ฉันแนะนำให้สาวๆ ลองหาเวลาหายใจเข้าลึกๆ สติอยู่กับปัจจุบัน และถามตัวเองอย่างจริงใจว่า วันนี้หัวใจเรายังไหวไหม มีความสุขหรือเปล่า การตอบคำถามเหล่านี้เป็นก้าวแรกของการรักตัวเองอย่างแท้จริง ท้ายที่สุด กระบวนการดูแลใจตนเองไม่ได้หมายความว่าจะต้องคิดถึงแต่ตัวเองอย่างเดียว แต่เป็นการผสมผสานความรักและการเอาใจใส่ทั้งต่อตนเองและผู้อื่นอย่างสมดุล เหมือนหลักในพระพุทธศาสนาที่สอนให้รักอย่างมีปัญญา คำนึงถึงทั้งผู้อื่นและตนเอง เพื่อความสุขที่ยั่งยืนและการแบ่งปันที่ไม่หมดสิ้น
