จ้ำเข่า ที่แปลว่า จ้ำข้าว

ตอนแรกเราก็งงเหมือนกันว่า “จ้ำเข่า แปลว่าอะไร?” พอไปเห็นชื่อร้านถึงรู้ว่าเค้าตั้งชื่อเล่นคำจาก “จ้ำข้าว” (ฟีลกินข้าวแบบบ้านๆ อิ่มๆ) แต่เปลี่ยนเป็น “จ้ำเข่า” ให้จำง่ายและดูมีเอกลักษณ์ ใครที่เสิร์ชคำนี้น่าจะกำลังหาความหมาย พร้อมๆ กับหาข้อมูลร้าน “จ้ำเข่า เขาใหญ่” ว่าควรแวะไหม ส่วนตัวเรามองว่าร้านนี้เป็นร้านอาหารอีสานที่เหมาะกับสายแซ่บ สายโซเดียมแบบจริงจัง เมนูค่อนข้างหลากหลาย ไม่ได้มีแค่ส้มตำอย่างเดียว แต่มีทั้งย่าง ต้ม ของทอด และเมนูจานเดียวให้แชร์กันบนโต๊ะ ถ้าไปช่วงคนเยอะอาจต้องรอนิดหน่อย แต่ถ้ารอประมาณ 10–15 นาทีถือว่าโอเคมากเมื่อเทียบกับความคึกคักของร้าน เมนูที่เราว่า “ควรสั่ง” ถ้าไปจ้ำเข่า เขาใหญ่: - ส้มตำ/ตำหลวงพระบาง: รสค่อนข้างลงตัว ได้ฟีลเปรี้ยวเค็มเผ็ดครบ ใครชอบกินกับแคบหมูคือเข้ากันมาก - ตำปูปลาร้า: สายปลาร้าคือไม่ผิดหวัง รสชาติดี แต่จากที่เราลอง เส้นมะละกอบางวันอาจไม่ค่อยดูดน้ำเท่าไร แนะนำคลุกให้เข้าก่อนกินจะนัวขึ้น - คอหมูย่าง/เนื้อย่าง: เนื้อคือนุ่มกำลังดี มีซอสราด (สำหรับเรารู้สึกหวานไปนิด) ถ้าใครไม่ชอบหวาน ลองขอแยกซอสหรือจิ้มแจ่วเพิ่มจะบาลานซ์มาก - ปีกไก่ย่าง: ย่างมาพอดี หนังหอม กินกับข้าวเหนียวคือฟิน - ต้มบ๊วย: อันนี้เซอร์ไพรส์มาก เป็นซุปเปรี้ยวเค็มซดแล้วตัดเลี่ยนดี เหมาะสั่งมากินกลางโต๊ะ - หมูกรอบ: คนชอบความมันความกรอบจะเลิฟเลย เพราะให้จิ้มหลายแบบ กินเพลินมาก - มาม่าผัดหอยลาย: รสเข้มข้น แต่ส่วนตัวเรารู้สึกอาจเลี่ยนได้ถ้ากินต่อเนื่อง แนะนำสั่งแชร์และมีเมนูต้ม/ตำมาช่วยตัด เรื่องราคา เราว่าอยู่โซนเขาใหญ่ถือว่าสมเหตุสมผล เฉลี่ยประมาณ 250–500 บาท/คน (แล้วแต่สั่งหนักเบา) ถ้าไปเป็นแก๊ง 3–5 คนจะสนุก เพราะสั่งได้หลายอย่าง ชิมได้ครบกว่า ทิปเล็กๆ สำหรับคนจะไป: ถ้าไปช่วงเที่ยงหรือเย็นวันหยุด แนะนำเผื่อเวลาและเลือกเมนูย่างกับตำเป็นหลัก รับรองได้ความ “อาหารอีสาน” แบบจัดเต็มสมชื่อร้านจ้ำเข่า เขาใหญ่ และถ้าใครมีเพื่อนถามอีกว่า “จ้ำเข่า แปลว่าอะไร” ก็ตอบได้เลยว่าเป็นชื่อเล่นคำที่ให้ความหมายประมาณจ้ำข้าว กินข้าวอร่อยๆ นั่นเอง