“น้องหนมจีนมานั่งเย็ว พี่โฮจุ้มๆ ให้ค้าบ”

“หนมจีนขอกินติม ไม่เอาจุ้มๆ ค่าปี้โฮ”

“ติมของพี่โฮเผ็ดมาก เบบี๋กินไม่ได้หยอก”

“ไม่เผ็ด หนมจีนชิมแย้ว” สาวน้อยตาโตกำลังจะเอื้อมมือไปตักไอศกรีมในถ้วยของมินโฮ แต่คนขี้งกกลับเลื่อนของโปรดไปไกล จากนั้นก็บอกว่ากินไม่ได้มันเผ็ด

“ขอน้ำหน่อยค้าบ เผ็ดๆ เบบี๋ผู้หญิงกินไม่ได้หยอกนะน้องหนมจีน อุ๊ย เผ็ดจังเยย”

“ดูเอาเถอะลูกคุณมินการละครขนาดไหน” จารุภาบอกสามีขณะมองลูกชายหวงไอศกรีม กินไปเผ็ดไป กินไปแลบลิ้นไป ใครสอนก็ไม่รู้ ไม่แคล้วคงเป็นสุขเหนือแสงที่ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงเห่อน้องชายที่มีอายุมากกว่ามินโฮ สุขเหนือแสงมีน้องชื่อสุขเหนือทรัพย์

“ป้าจาขา หนมจีนไม่เย่นกะพี่โฮแย้ว พี่โฮเค็มปี๋”

“ไอติมไม่เค็มปี๋นะ ไอติมเผ็ด เบบี๋ผู้หญิงกินไม่ได้หยอก”

“แต่เด็กผู้ชายกินได้ใช่ไหมครับพี่โฮ”

“ช่ายยยเบบี๋ผู้ชายไม่เผ็ด พ่อกินไม่ได้นะ”

“ทำไมล่ะครับ พ่อโตแล้วกินเผ็ดได้สิ”

“ไม่ได้หยอก คนแก่ไม่กินเผ็ดค้าบพ่อ”

เสียงหัวเราะของกองทัพมาก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึง ชอบในความปากร้ายของหลานชายจริงๆ ใครเอ่ยที่เกิดมาเพื่อกำราบมินจุน คำตอบก็คือมินโฮ ไม่ต่างจากเขมิกาที่เดินเข้ามาพร้อมเสียงหัวเราะ ใครก็สู้มินโฮไม่ได้

“พ่อคับ เบบี๋ทาวินบอกว่า คนแก่ไม่กินจุ้มๆ”

“ทำไมคะลูก แม่ว่าคนแก่ก็กินได้นะคะ”

“ไม่ได้หยอก ฟันหักเป๊าะเยย”

...

พี่โฮแสบมากครับ 🤣 เอาเนื้อหาในส่วนของตอนพิเศษมายั่วๆ