สั่งอาหารยังไงให้เป๊ะ 🍽️ รวม 15 ประโยคใช้ในร้านอาหาร

หลายคนค้นหา “ขอดูเมนู ภาษาอังกฤษ” เพราะแค่เริ่มประโยคแรกในร้านก็ทำให้ทั้งมื้อราบรื่นขึ้นมาก จากประสบการณ์ส่วนตัว เวลาไปต่างประเทศ/ร้านที่เมนูเป็นอังกฤษ ฉันจะเตรียม “ประโยคเปิดบทสนทนา” ไว้ก่อน แล้วค่อยต่อด้วยคำถามเมนูและการสั่งอาหาร จะช่วยให้พูดลื่นขึ้นและลดความตื่นเต้นได้เยอะ 1) ขอเมนู / ขอดูเมนู ภาษาอังกฤษ - Can I see the menu, please? (แคน ไอ ซี เดอะ เมนู พลีส) = ขอดูเมนูหน่อยได้ไหม - Could we have a menu, please? (คูด วี แฮฟ อะ เมนู พลีส) = ขอเมนูได้ไหม (พูดแบบสุภาพ) - Do you have an English menu? (ดู ยู แฮฟ แอน อิงลิช เมนู) = มีเมนูภาษาอังกฤษไหม 2) “ขอดู…” ภาษาอังกฤษ (ใช้ได้มากกว่าคำว่าเมนู) - Can I take a look? (แคน ไอ เทค อะ ลุค) = ขอดูหน่อยได้ไหม - Can I see a photo of the dish? (แคน ไอ ซี อะ โฟโท ออฟ เดอะ ดิช) = ขอดูรูปอาหารจานนี้ได้ไหม (เผื่ออยาก “ขอดูรูป” ก่อนสั่ง) - What does it look like? (วอท ดัซ อิท ลุค ไลก์) = หน้าตาเป็นยังไง 3) พื้นฐานภาษาอังกฤษเวลาเข้าร้าน: ขอที่นั่ง+ขอเมนู - A table for two, please. (อะ เทเบิล ฟอร์ ทู พลีส) = ขอโต๊ะสำหรับ 2 คน - Could we sit by the window? (คูด วี ซิท บาย เดอะ วินโดว์) = ขอนั่งริมหน้าต่างได้ไหม - Could we have a few more minutes? (คูด วี แฮฟ อะ ฟิว มอร์ มินิทส์) = ขอเวลาเลือกอีกนิด 4) ถามเมนูให้ชัดก่อนสั่ง (กันสั่งพลาด) - Do you have vegetarian options? (ดู ยู แฮฟ เวจจิทาเรียน ออพชั่นส์) = มีเมนูมังสวิรัติไหม - What do you recommend? (วอท ดู ยู เรคคะเมนด์) = แนะนำอะไรดี - What’s the most popular dish? (วอทส์ เดอะ โมสต์ พอพพิวเลอะ ดิช) = เมนูไหนฮิตสุด 5) ตอนสั่งอาหาร/ปรับรสชาติ (ใช้บ่อยมาก) - I’ll have this one, please. (ไอล์ แฮฟ ดิส วัน พลีส) = เอาอันนี้ค่ะ/ครับ - Not spicy, please / Less spicy, please. (น็อท สไปซี่ / เลส สไปซี่) = ไม่เผ็ด / เผ็ดน้อย - No ice, please. (โน ไอซ์ พลีส) = ไม่ใส่น้ำแข็ง - Water, please. (วอเทอร์ พลีส) = ขอเปล่าน้ำหน่อย 6) ระหว่างมื้อ: อาหารช้า/มาไม่ครบ/ได้ไม่ตรง - Excuse me, we’re still waiting for our food. (เอ็กซ์คิวส มี… ) = ขอโทษค่ะ/ครับ ยังรออาหารอยู่ - This isn’t what I ordered. (ดิส อิซซึนท์ วอท ไอ ออร์เดอร์ด) = อันนี้ไม่ตรงกับที่สั่ง 7) จบมื้อ: ขอเช็กบิล+จ่ายเงิน+ชมร้าน - Could we have the bill, please? (คูด วี แฮฟ เดอะ บิล พลีส) = ขอบิล/ใบเรียกเก็บเงินด้วยค่ะ/ครับ - Do you accept credit cards? (ดู ยู แอคเซพท์ เครดิต คาร์ดส์) = รับบัตรเครดิตไหม - Keep the change. (คีป เดอะ เชนจ์) = ไม่ต้องทอน - It was delicious! (อิท วอซ ดิ-ลิ-เชิส) = อร่อยมาก ทริคเล็กๆ ที่ฉันใช้บ่อย: ถ้ากลัวพูดเร็วไป ให้เติม “please” ท้ายประโยคเสมอ และชี้เมนู/ชี้รูปประกอบไปด้วย จะสื่อสารง่ายขึ้นมาก แม้พื้นฐานภาษาอังกฤษยังไม่เป๊ะก็ตาม