恩知らず?本当の父親を育てたくない。
まず、私たちが生まれた時から、私たちが早産で健康でなかったため、本当の父親は私たちを育てたくなかったので、養母に与えました。
たまに訪ねてきます。しかし、私の本当の母が亡くなった後、私の父は二度と来ませんでした。授業料はなく、日々の費用。私の養母と祖母はいつもそれを支払った。しかし、父は養母に、大学を卒業したら彼のところに行って自分で育てると言っていました。だから私はメリットを返済しなければならないなら、養母にもっと良いものを与えなかったと思いましたか?私は病気でした。Mri病院。何万人も。私の父は決して訪問したり、来たり、何かを支払うのを手伝ったりしませんでした。私たちは心が黒いですか?このように、私たちが本当の父親を育てなければ、お金を分けて働きます。無料で、もう話 すことができなくなりました
誰もが私たちが恩知らずだと思っていますが、恩人に恩返しをしたいと思っています。子供がいなくても、私たちは兄弟姉妹のように献身的です。
เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกนั้นแสนจะซับซ้อนและหลากหลาย บางครั้งคำว่า 'ครอบครัว' อาจไม่ได้หมายความถึงสายเลือดเพียงอย่างเดียว แต่คือความผูกพัน ความรัก และความรับผิดชอบที่สร้างขึ้นจริงในชีวิตประจำวัน จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันเข้าใจดีว่าการถูกทอดทิ้งจากพ่อแม่แท้อย่างไรบ้าง ตอนเด็กฉันก็เคยรู้สึกว่าทำไมพ่อแท้ๆ ถึงไม่สนใจ ไม่ดูแล แต่ในขณะเดียวกันก็เผชิญกับความรักและการดูแลเอาใจใส่จากแม่บุญธรรมและคุณยาย ที่คอยส่งเสริมและช่วยเหลือมาตลอด ในฐานะเด็กที่เติบโตมาไม่ได้รับความรักจากพ่อแท้ๆ ฉันพบว่าการ “ตอบแทน” หรือแสดงความกตัญญูกับผู้ที่ดูแลจริงๆ นั้นมีความหมายมากกว่าการยึดติดกับเลือดเนื้อเพียงอย่างเดียว หลายคนคงเคยตั้งคำถามเหมือนกันว่า ถ้าเราไม่อยากเลี้ยงดูพ่อแท้ๆ ที่ไม่เคยรับผิดชอบ แบบนี้ถือว่าอกตัญญูหรือเปล่า? สำหรับฉัน มันไม่ใช่การไม่กตัญญู แต่มันคือการเลือกที่จะตอบแทนและให้ความสำคัญกับคนที่รักและดูแลเราจริงๆ ไม่ใช่เรื่องผิดที่จะตั้งขอบเขตในความสัมพันธ์ บางครั้งการตัดสัมพันธ์กับคนที่ทำร้ายจิตใจ หรือไม่แสดงความรับผิดชอบ อาจเป็นการรักษาสิทธิ์และความสงบสุขในชีวิตของเราเอง และยิ่งในกรณีที่ต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายรักษาพยาบาลจำนวนมาก หากต้องเป็นฝ่ายแบกรับภาระเพียงลำพังโดยไม่มีการสนับสนุนใดๆ จากพ่อแท้ๆ ยิ่งทำให้รู้สึกว่าไม่น่าเหมาะสมที่จะต้องเสียใจหรือรู้สึกผิด ท้ายที่สุด การแสดงความกตัญญูเป็นเรื่องสำคัญ แต่การเลือกที่จะตอบแทนความรักและความทุ่มเทจากผู้ที่จริงใจดีกว่าเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การให้เกียรติและยกย่อง การเข้าใจและยอมรับความจริงของชีวิตจะช่วยให้เราก้าวผ่านเรื่องราวความสัมพันธ์ที่เจ็บปวดไปได้ด้วยความเข้มแข็งและปัญญา
