ในประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเจอสถานการณ์ที่เจอคนที่ชอบได้ของฟรีแต่กลับไม่เคยให้ใครหรือแสดงน้ำใจเลย เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงคำว่า "สันดาน" ที่หลายครั้งใช้บอกลักษณะนิสัยไม่ดีของคนที่ขาดการให้และมิตรภาพ การมีน้ำใจให้แก่กันเป็นสิ่งที่ช่วยเสริมสร้างความน่าอยู่และความสัมพันธ์ที่ดีในสังคม เช่นเดียวกับมิตรภาพที่ไม่ใช่แค่รอรับแต่ต้องรู้จักให้ อาจเป็นการช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ หรือแม้แต่เพียงน้ำใจในคำพูด สิ่งนี้ทำให้เรารู้สึกว่าคนรอบข้างมีความจริงใจและหวังดีกับเรา ผมเคยเห็นการให้และรับแบบไม่สมดุลในกลุ่มเพื่อนที่ชอบของฟรีจากคนอื่น แต่ไม่เคยตอบแทนด้วยสิ่งใด กลายเป็นความสัมพันธ์ที่แย่และไม่มีความสุขสักฝ่าย ความรู้สึกที่ว่า "อยากรับ ต้องรับทันที" หรือ "ขวางก้อนหินใส่คนอื่น แต่ปรารถนาให้เขาหยิบยื่นดอกไม้" ทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้ง และความสัมพันธ์ไม่กลมเกลียว ดังนั้นการมีจิตใจที่เปิดกว้าง มีน้ำใจให้ผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นทางวาจาหรือการช่วยเหลือ จะทำให้เราสร้างมิตรภาพที่ยั่งยืนและได้รับความชื่นชมจากคนรอบข้างมากขึ้น ผมอยากให้ทุกคนลองทบทวนตัวเองว่าพร้อมที่จะให้และรับอย่างสมดุลหรือไม่ เพื่อไม่ให้เกิดสันดานเสีย ที่จะทำลายความสัมพันธ์ดีๆ ไปอย่างน่าเสียดาย