Rice and rice🎉

หลายคนถามว่า “กิ๋นจู๋โต้ง” แปลว่าอะหยัง? จากที่เฮาได้ยินคนเฒ่าคนแก่แถวบ้านอู้กันบ่อย ๆ จะใช้ในความหมายประมาณว่า “กินข้าว/กินกับข้าวแบบง่าย ๆ บ้าน ๆ” หรือกินกันสบาย ๆ ไม่เป็นพิธี (บางพื้นที่จะออกเสียงหรือเขียนต่างกันนิดหน่อย) ถ้าจับคู่กับคำว่า “ก๋างโต้ง” ก็ยิ่งเห็นภาพเลย คือบรรยากาศกินข้าวกลางทุ่งนา โล่ง ๆ ลมพัดเย็น ๆ ทริปนี้เฮาไป “กิ๋นข้าวแลงก๋างโต้ง” จริง ๆ นั่งบนแคร่ไม้ไผ่กลางทุ่งนาสีทอง ช่วงเย็นแสงกำลังสวย มองไปรอบ ๆ คือสบายตาสุด ๆ อาหารที่จัดมาก็เป็นกับข้าวไทยที่คุ้นเคย แต่พอได้กินในที่โล่ง ๆ แบบนี้มัน “ลำขนาด” กว่าปกติแบบบอกบ่ถืก มีส้มตำรสแซ่บ ลาบหอมข้าวคั่ว ไก่ย่างหนังกรอบ ๆ แล้วก็ข้าวเหนียวนึ่งร้อน ๆ กินไปคุยไป ฟังเสียงลมกับเสียงแมลงยามเย็น คือได้พักหัวจริง ๆ ถ้าอยากไปลองบรรยากาศแบบกิ๋นจู๋โต้ง/กิ๋นข้าวแลงก๋างโต้ง เฮามีทริคเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ทริปแฮปปี้ขึ้น: 1) ไปช่วงเย็นก่อนพระอาทิตย์ตกนิดหน่อย แดดบ่าฮ้อน แสงสวย ถ่ายรูปก็ดี 2) พกเสื่อหรือผ้าปูนั่งเพิ่ม ถึงมีแคร่ไม้ไผ่ก็จะนั่งสบายขึ้น 3) เตรียมสเปรย์กันยุง/ยาดม ยิ่งอยู่ก๋างโต้งยามแลง ยุงกับแมลงมีแน่นอน 4) อาหารแนวส้มตำ-ลาบ-ไก่ย่าง เข้ากับบรรยากาศมาก แนะนำมีน้ำดื่มเย็น ๆ ติดไว้ 5) เก็บขยะกลับให้หมด เน้อ ก๋างโต้งงาม ๆ จะได้อยู่ให้คนอื่นมาแอ่วต่อ ปิดท้ายด้วยคำเมืองที่เจอบ่อยในโพสต์นี้ เผื่อใครอยากจำไว้ใช้อู้: “กิ๋นข้าวแลง” = กินข้าวเย็น, “ก๋างโต้ง” = ทุ่งนา, “ลำขนาด” = อร่อยมาก/ดีมาก ถ้าใครมีเวอร์ชันความหมายของ “กิ๋นจู๋โต้ง” ในพื้นที่ตัวเอง มาแชร์กันได้เน้อ จะได้ฮู้คำเมืองหลากหลายขึ้น