’ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...เขารัง@เพชรบูรณ์ ‘
' ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...เขารัง@เพชรบูรณ์ '
น้องชายคนนี้กำลังจะเดินทางไปคลอง 8 ลำลูกกา ดื่มมานิดหน่อย คนเรียกเป็นผู้หญิง...น้องเค้าเดินทางคนเดียว จึงเลือกนั่ง
ที่เบาะหน้าข้างๆผม
"น้องอย่าทำไรพี่นะ ลูกพี่ยังเล็ก พูดพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยและมองหน้าน้องเค้า"
น้องหัวเราะ.."พี่ผมไม่มีอะไร ผมมาหาแฟนเลยให้เค้าเรี ยกรถให้"
"มีอาวุธหรือเปล่าครับ?"...ผมถามน้องเค้าแบบขำๆ
น้องเค้าทำท่าให้ตรวจกระเป๋าพร้อมบอกว่า..
"พี่ดูได้เลย จับกระเป๋าผมได้"
คืองี้..."พอดีมีคนเรียกแกร็บแล้วใช้มีดทำร้ายคนขับเพื่อปล้น พี่ก็กลัวเหมือนกัน จุดหมายเราไกลด้วย"
ระหว่างทางคุยไปเรื่อย จับใจความได้ว่าต้องออกต่างจังหวัดบ่อยมาก เพื่อไปทำงานเกี่ยวกับการเทพื้น ผมก็นึกได้ว่าการนอนต่างจังหวัดบ่อยๆ...
"น้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ เคยเจอผีมั๊ยครับ?"
มีอยู่ครั้งหนึ่งครับ งานที่หาดใหญ่มันใช้เวลาร่วมเดือน เลยไปเช่าบ้านอยู่เพราะต้องเก็บเครื่องมือและคนงานจะได้นอน
ผมและคนงาน มีความรู้สึกว่า เหมือนมีคนใช้ชีวิตอยู่ในบ้านจริงๆ คือ ได้ยินเสียงอาบน้ำ เสียงคนเดิน และเสียงเก็บกวาดบ้าน
"ผมต้องอาบน้ำทีละสองคน จับคู่กันแล้วอาบจนกว่าจะจบงาน"
แต่!...ที่ผมเห็นกับตาเลยก็ตอนอยู่ที่บ้าน(บ้านเกิด)ครับ
บ้านผมจะอยู่ใกล้กับเขารังจังหวัดเพชรบูรณ์ ถ้าวิ่งทางข้างล่างระยะทาง 30 กิโลเมตร แต่ถ้าขึ้นเขารังจะใช้ระยะทาง 20 กิโลเมตร มันประหยัดเวลากว่า
วันนั้นผมไปกับเพื่อนด้วยมอไซด์ ผมนั่งหลัง คืนนั้นผมดื่มนิดๆ ผมนั่งซ้อนท้าย คือ พี่เข้าใจมั๊ยว่า มุมกระจกมองหลังมันจะพอดีกับสายตาเราอ่ะ
ช่วงทางโค้ง...ผมเห็นผู้หญิงใส่ชุดไทยสวมชฎายืนเต้นรำกลางถนน มันเป็นความสว่างจากแสงจันทร์ ถ้าพี่เคยไปต่างจังหวัด ตอนมืดๆ มันไม่มืดนะพี่แสงจันทร์มันช่วยมองเห็นได้
พอผมเห็นเท่านั้นแหละ...ผมหลับตาแล้วถามเพื่อนว่า "เห้ยใกล้ถึงบ้านรึยัง?"
"มึงเป็นอะไรว่ะทำไมถามบ่อยๆว่าถึงรึยัง" คนขี่มอไซด์ถามน้องเค้าเช่นกัน
พอถึงบ้านน้องเลยเล่าให้เพื่อนฟัง...สองสามวันต่อมา ผ่านไปตอนกลางวัน ปรากฎว่า บริเวณที่เห็นคนรำ มีศาลอยู่จร้าาา
ผมมาค้นหาอ่านประวัติเขารัง ก็ได้ทราบว่า เป็นเมืองไว้สังเกตการณ์ทหารของศัตรู สร้างมาสมัยพิษณุโลก ส่วนทางบนเขารังสร้างในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 มีคนเสียชีวิตเพราะไข้มาลาเรียตอนสร้างหลายร้อยชีวิต
และที่พีคกว่านั้นคือ มีกลุ่มนักแข่งดริฟท์จะไปลองวิชาที่เขารัง เลยไปจุดธูปขอสิ่งที่มองไม่เห็น... ผลคือ จุดธูปอย่างไรก็ไม่ติด
สุดท้ายนี้ อยากฝากบอกไว้ว่าบางอย่างไม่เห็นด้วยตา อย่าด่วนตัดสินหรือสรุปว่าไม่มีนะครับ
เรื่อ งเล่าหลังพวงมาลัย
เขารังเพชรบูรณ์เป็นสถานที่ที่มีประวัติความเป็นมาทางทหารที่สำคัญและถูกเล่าขานถึงเรื่องราวลี้ลับตามคำบอกเล่าจากผู้คนที่เคยไปเยือน ความโดดเด่นของภูเขานี้ไม่ได้อยู่เพียงแค่ด้านประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ยังมีเหตุการณ์แปลกๆ ที่คนเดินทางผ่านมักจะเจอ เช่น การปรากฏตัวของผู้หญิงในชุดไทยกำลังรำอยู่กลางถนน และเสียงเคลื่อนไหวภายในบ้านที่เช่าพักระหว่างทำงานที่หาดใหญ่ ผมเองก็เคยเดินทางผ่านทางขึ้นเขารังและได้สัมผัสกับเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเหตุผลธรรมดา เช่น เห็นแสงจากแสงจันทร์ที่ทำให้เหมือนมีคนยืนรำ และได้ยินเสียงคนเดินและเก็บกวาดบ้านช่วงเวลาค่ำคืนทำให้ต้องอาบน้ำกันเป็นคู่เพื่อความปลอดภัย นอกจากนั้นประวัติศาสตร์การก่อสร้างทางทหารในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ต้องเผชิญกับไข้มาลาเรียจนมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ยังทำให้สถานที่นี้มีบรรยากาศที่หนักแน่นและชวนให้ผู้ที่ผ่านไปมาเริ่มเชื่อเรื่องราวลึกลับ ทั้งยังมีปราการหินโบราณ บังเกอร์คอนกรีต และหอสังเกตการณ์ที่ยังคงหลงเหลือซึ่งความแห้งแล้งบนเนินเขา สำหรับนักแข่งดริฟท์ที่นำรถไปทดลองบนพื้นที่เขารังยังประสบปัญหาจุดธูปไม่ติด ทั้งๆ ที่ได้พยายามอย่างเต็มที่ สิ่งนี้ยิ่งสร้างความรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์และความลึกลับของสถานที่แห่งนี้ได้อย่างชัดเจน จากประสบการณ์ทั้งหมดนี้ ผมขอฝากไว้ว่า แม้บางสิ่งจะไม่เห็นด้วยตาตัวเองก็ตาม แต่ก็ไม่ควรตัดสินหรือปฏิเสธว่ามันไม่มีจริง เพราะบางครั้งเรื่องเหนือธรรมชาติก็อาจจะเกิดขึ้นได้จริง ณ สถานที่สำคัญอย่างเขารังแห่งนี้
