ทุกวันนี้ สิ่งที่คุณไม่สามารถวางไว้ที่มุมห้องได้ ตอนที่สาม.
T-chan ลูกสาวของ Kakkun บล็อกฉันจาก LINE
มันเป็นสัญญาที่จะแบ่งซาก แต่..
ถ้าฉันสามารถแบ่งปันขี้เถ้าของ Kakkun ได้ ฉันจะใส่มันไว้ในจี้โกศและเดินทางไปพร้อมกับกระดูกและความทรงจำของเขา
ฉันกำลังคิดว่าจะไปเที่ยวรอบปราสาทและน้ำพุร้อนที่ Kakkun รักมาก
น้ำตาที่เจ็บปวดล้นและไม่หยุด
แม้ว่าฉันต้องการที่จะสงบลงฉั นก็ออกจากบุหรี่
ยาสูบสําหรับฉันไม่ใช่ความหรูหราหรือความหรูหรา
นิโคตินทำงานเพื่อหยุดและสงบการหลั่งอะดรีนาลีนและนอร์อะดรีนาลีนที่มากเกินไปในบุคลิกภาพอื่น ๆ ของ DID
คนที่ไม่มีความรู้ด้านจิตเวชพูดเบา ๆ ว่า "ขอให้ฉันสั่งยาระงับประสาท.."แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดสารในสมองที่มีความตั้งใจที่จะฆ่าด้วยยาตามใบสั่งแพทย์
ยิ่งคุณรัดหลอดเลือดด้วยนิโคตินเร็วเท่าไหร่ ความโกรธของคุณก็จะยิ่งลดลงเร็วขึ้นเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ทีจังแสดงความเกลียดชังต่อฉันตั้งแต่ฉันกับคาคุงเริ่มออกเดท
เมื่อ Kakkun พูดว่า "ฉันมีผู้หญิงคนใหม่" เขาพูด "อย่าลงทะเบียนการแต่งงานของคุณ! คุณไม่ต้องการแม่คนที่สาม! อย่าตั้งครรภ์! คุณไม่ต้องการน้องสาวด้วย!"
เมื่อฉันคิดว่ามันเป็นลูกสาวที่อายุมากกว่า 20 ปีฉันคิดว่ามันเป็น ลูกสาวที่รบกวนอย่างรุนแรง แต่ Kakkun เอง "ลูกสาวของฉันจะรบกวนความรักของผู้ใหญ่จนถึงตอนนี้หรือไม่"
เมื่อทีจังและเคจังน้องสาวของเขาไปเยี่ยมบ้านที่เขาอาศัยอยู่กับคาคุงเป็นครั้งแรกทีจังมักจะขู่ว่าจะเลียฉันจากปลายหัวของฉันไปที่ปลายเท้าของฉันด้วยการจ้องมองที่ดูเหมือนจะให้คุณค่ากับฉันดังนั้นฉันจึงรู้สึกไม่พึงประสงค์ที่ฉันหนีไปที่ห้องครัว แต่คาคุงพูดว่า "คุณกำลังทำอะไรอยู่" เมื่อฉันเอาหน้าออกไปในห้องนั่งเล่นทีจังจ้องมาที่ฉันด้วยดวงตาที่สังหารดังนั้นฉันจึงสงสัยว่าจะทำอย่างไรและคาคุนกระตุ้นให้ฉันนั่งถัดจากตัวเองบนโซฟา
เมื่อฉันกำลังจะเดินไปที่ฝั่งของ Kakkun T-chan จ้องมาที่ฉันและพูด
"พ่อทุ่มเทให้กับบูซ่าใช่ไหม"
คำว่า "คุณเคยเห็นใบหน้าของคุณในกระจกหรือไม่" กำลังออกมาจากลำคอของฉัน แ ต่ Kakkun หัวเราะและพูดกับ T-chan
"คุณคิดว่าคุณมีใบหน้าเบี่ยงเบนกี่ครั้ง? (หัวเราะ)"
หน้าทีจังกระตุก
Kakkun เอื้อมมือมาหาฉันว่า "Sumi เป็นผู้หญิงที่สวย.. คุณต้องการที่จะนั่งลง? "ฉันจับมือเขาและนั่งถัดจากเขา แต่ทีจังพึมพำ" ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย.."ตลอดเวลา
ครั้งต่อไปที่ฉันมาที่บ้านที่ทีจังอาศัยอยู่ด้วยกัน มันเป็นแค่วันเกิดของคาคุงและทีจัง ดังนั้นฉันจึงเตรียมเค้กช็อคโกแลตที่ฉันโปรดปรานของทีจังที่ร้านขนมที่ฉันชอบ
T-chan กินเค้กอย่างเงียบ ๆ "T-suke คุณต้องการคำทักทายก่อนรับประทานอาหารหรือไม่" มีคนพูด แต่ไม่มีคำว่า "Itadakimasu" เขาแทงส้อมในเค้กและพบวอลนัทและพูดว่า "ว้าว!"
เมื่อฉันพูดว่า "ฉันขอโทษคุณไม่ชอบวอลนัท" เขาจ้องมาที่ฉันและตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า "โอ้" และคาคุนกล่าวว่า "T-suke ถ้าคุณไม่ชอบคุณสามารถกินได้ " อย่างไรก็ตาม T-chan เล่นวอลนัทอย่างเงียบ ๆ และทำเค้กช็อคโกแลตเสร็จแล้ว
ในการเยี่ยมชมครั้งต่อไปเขากล่าวว่า "Papas โตพอที่จะแต่งตัวในแบบที่ฉูดฉาดซึ่งน่าอาย! ถ้าคุณไม่แต่งตัวให้สงบมากขึ้นสำหรับอายุของคุณเราจะละอายใจ!"
ฉันสงสัยว่าเธอเป็นลูกสาวแบบไหน แต่หลังจากที่ฉันเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อรับการผ่าตัดด้วยอาการกระดูกหัก ฉันพูดเรื่องแย่ๆ กับโมก้าคุง และเขาก็บ่นกับฉันทางไลน์และโทรศัพท์
เขาไม่ได้ข่มขู่ลูกสาวของฉัน แต่ก่อนที่ฉันจะรู้ เขาเริ่มสร้างทั้งความรู้สึกและการร้องเรียนที่แท้จริง
ในท้ายที่สุด Kakkun พูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาโกรธและเขาก็โดดเดี่ยว
ฉันสงสัยว่าทำไมทีจังถึงดูถูกหรือทำร้ายคาคุง
ฉันสงสัยมาตลอด แต่การรักษานี้ทำให้น้ำแข็งละลาย
ฉันอยากให้ Kakkun และพ่อเป็นของตัวเองเสมอ
ฉันเดาว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบขี้เถ้าและของที่ระลึกของฉันเพราะฉันไม่สามารถให้อภัยตัวเองที่ได้รับความรักจาก Kakkun มากกว่าตัวฉันเอง
ตั้งแต่ Kakkun เสียชีวิตและฉันไม่ได้ดุอีกต่อไปฉันสามารถทำสิ่งที่น่ากลัวกับตัวเองที่อิจฉาและเกลียด
อย่างไรก็ตามฉันสงสัยว่า Kakkun จะพูดอะไรถ้าเขาเห็นลูกสาวที่มีลักษณะโค้งงอเช่นนี้
ลูกสาวที่บล็อกไลน์โดยไม่ให้ขี้เถ้ากับภรรยากฎหมายทั่วไปของเธอที่อยู่ใกล้เธอตลอดเวลา
กะคุนไม่รัก
"คุณดีเกินไป"
ฉันหลงรัก Kakkun และแม้ว่าฉันจะดื้อ แต่ฉันก็เกลียดการทำให้ความรู้สึกของผู้คนไม่แยแส
"ฉันเดาว่านั่นเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับคุณ"
บอกว่ากะคุนเคยยิ้มเบาๆ
แม้ว่าฉันจะไม่ได้บอก T-chan แต่ Kakkun พูดตอนเที่ยงของวันที่เขาล้มลง "ฉันไม่ชอบความสัมพันธ์รอบตัวฉันอีกต่อไปฉันสามารถตัดทุกอย่างและม้วนเข้าไปในบ้านของคุณได้หรือไม่"
ทีจังที่มีบุคลิกน่าเกลียด ถูกคัคคุนทอดทิ้งไปแล้ว
ลูกสาวที่ไม่มอบขี้เถ้าถูกทิ้งร้างก่อนที่ Kakkun จะเสียชีวิต
แน่นอน เนื่องจาก LINE ถูกบล็อก จึงไม่มีวิธีถ่ายทอดอีกต่อไป
อย่างไรก็ตามมีเพียงความทรงจำของการรักกับ Kakkun ด้วยร่างกายและจิตวิญญาณทั้งหมดของเขาเท่านั้นที่ดูเหมือนจะเป็นทรัพย์สินของฉันที่ไม่มีใครแบ่งปัน
人生の中で、特に家族の問題においては、愛情や信頼だけでは解決できない感情のもつれが生じることがあります。私の体験したかっくんの遺骨をめぐる出来事も、その典型と言えるでしょう。 遺骨を分けてもらう約束をしていたにもかかわらず、彼の娘であるTちゃんからLINEでブロックされ、約束が果たされなかった時の胸の痛みは、言葉では表現しきれませんでした。遺骨という形見を通して彼との思い出を大切にしたい私にとって、その拒絶は深い悲しみと孤独を感じさせました。 また、Tちゃんの行動や言葉から感じた強い嫉妬や敵意は、単なる親子間の確執とは異なる、人間関係の複雑な側面を映し出していました。彼女が父親を独占的に思い、彼の恋愛や私の存在を受け入れ難い気持ちは、家族としての愛情ゆえのものかもしれませんが、それでも互いに尊重し合う難しさを痛感しました。 私の精神的な落ち着きを保つためにニコチンが必要だったこと、精神医学的な背景も絡んでいることから、理解されにくい側面もありました。ただ、日常生活の中で心のバランスをどう保つかは個々人により異なり、誰もが独自の方法で困難を乗り越えています。 こうした経験を通して感じたのは、家族の愛憎の中でも、自分自身の感情や思い出を大切にし、葛藤を抱えながらも前に進もうとする姿勢の重要性です。皆さんも家族や大切な人との関係で悩みを抱えた時、自分を守りつつ、対話の可能性を模索してほしいと思います。 最後に、かっくんとの全身全霊での愛の記憶は、たとえ誰にも共有されなくても、私自身の人生の宝物として大切にしていきたいと思います。感情に揺れ動きながらも人間らしさを持って苦難を乗り越えることが、人生の醍醐味なのかもしれません。