ประสบการณ์ใหม่ใกล้ฉัน #นอนกับคนแปลกหน้า ตื่นเช้ามาเขาก็จากเราไปตลอดกาล😭😭😭
สวัสดีค่ะ วันนี้ก็จะมาเล่าประสบการณ์ใหม่ใกล้ฉัน เป็นเรื่องเหมือนไกลตัวแต่ใกล้ตัวมากๆ เกิดแต่กับตรู(กู)555เมื่อครั้งที่เรานอนพักรักษาตัวอยู่ในรพ. คนไข้เตียงข้างๆเราต่างวนเวียนกันกลับบ้านคนแล้วคนเล่า เราก็ยังครองเตียงไว้อย่างเหนียวแน่น มองคนอื่นตาละห้อย อยากกลับบ้านบ้างจังจนเมื่อช่วงเวลาประมาณ 19.00น.ของวันหนึ่งมีผู้ป่วยย้ายมาจากห้องไอซียู(ICU) เจ้าหน้าที่มาส่งผู้ป่วยกันหลายคน เสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าว เตียงคนไข้ห่างกันไม่ถึงวา มีแค่ผ้าม่านกัน เมื่อส่งคนไข้เสร็จทุกอย่างก็เงียบลง แล้วลูกชายของผู้ป่วยที่ย้ายมาใหม่ก็คุยโทรศัพท์เสียงดังขึ้นมาว่า เดี๋ยวก็จะปล่อยให้ไปแล้ว แม่น่าจะไม่ไหวแล้วรอแค่ญาติคนอื่นมา เราเลิ่กลั่ก กรอกตาไปมาเอ๊ะนะยังไงอ่ะ …ในใจคิดเอาแล้ว…เอาแล้ว…คุณยายจะเสียชีวิตข้างๆเราเลยหรือเปล่าหรือแกจะรอดนะ ไม่ได้แอบฟังแต่เตียงมันใกล้กันและโทรศัพท์เขาก็มีเสียงลอดออกมาจากปลายสายว่า ทำไมถึงพูดแบบนั้น
บลาๆๆ &@฿&฿&;เสียงเครื่องช่วยหายใจและเสียงAlarm ดังตลอดเวลา เราก็ไม่ได้นอนอยู่แล้วเพราะต้องมีการฉีดยาและมาวัดไข้วัดความดันเป็นระยะๆ พอเครื่องดังยาวๆถี่ขึ้นๆจนท.กลัวเราตกใจกลัวก็พูดเสียงไม่ค่อยไม่เบาเครื่องมันขัดข้องบ่อยจัง เราได้แต่นอนยิ้ม พูดในใจกับคุณยายว่าเราไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่ถึงยังไงก็นับว่ามีวาสนาร่วมกัน ถ้าคุณยายจะจากไปก็ขอให้คุณยายจากไปอย่างสงบเดินทางสู่โลกหน้าอย่างปลอดภัยนะคะ ถามว่ากลัวไหมมันบอกไม่ถูกค่ะ การได้มารับรู้ว่าอีกหนึ่งชีวิตที่นอนอยู่เตียงข้างๆกำลังจะจากโลกนี้ไป มันก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าและเสียใจ รู้แค่ว่ามันมีความรู้สึกหลากหลายทางอารมณ์มากๆ มีความดิ่ง ความหดหู่ ความหวัง ความสิ้นหวัง สุดท้ายคุณยายก็ออกเดินทางไกลช่วงเช้าเวลาประมาณ 06.00น.เสียงAlarm ดังลากยาวเสมอกัน เจ้าหน้าที่วิ่งกันให้วุ่นวาย ทุกอย่างสงบลงพร้อมผ้าปูเตียงที่ตกพื้นข้างปลายเตียง ดูยุ่งเหยิง จนท.ทำการเช็ดตัวให้คุณยายพร้อมกับพูดคุยกันเบาๆคุยยายทาตาหน่อยนะคะทาแป้ง ทาปากหน่อยสีนี้สวย บลาๆๆ เดี๋ยวเตรียมตัวกลับบ้านกัน ช่วงที่คุณยายรอญาติไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายไปเอาเสื้อผ้ามาให้ เราและคุณยายก็ยังอยู่เตียงใกล้ๆกันคุณยายยังคงนอนหลับใหลชั่วนิจนิรันดร์ อยู่ที่เตียงตามเดิม ส่วนเรานั้นนั่งหันหลังให้เตียงคุณยาย จะนอนลงที่เตียงก็ไม่ดีกว่า พอผ้าม่านเปิดออก เราหันหน้าไปจะมองดูพยาบาลรีบปิดม่านเราอ่ะ ขนาดป่วยเราก็มีความเผือกไม่เบา เอาเป็นว่าเรามีความอยากรู้อยากเห็นเป็นของตัวเองอ่ะนะ เราออกไปเดินเล่นก็แล้วกลับเข้ามาในห้องใหม่ก็แล้ว เวลาช่างผ่านไปเชื่องช้า ผู้ป่วยในห้องไม่มีใครพูดถึงเหตุการณ์นี้เลยทุกคนเงียบ ต่างคนต่างใช้ความคิดของตัวเอง ที่อาจจะกำลังตีกันยุ่งเหยิงไปหมดเหมือนกันกับเราก็ได้ ผ่านไปสักเกือบ 09.00น.กว่าๆ จนท.หลายท่านก็มาเคลื่อนย้ายคุณยายออกไปพร้อมกับบอกกล่าวคุณยายว่ากลับบ้านกันนะครับ/ค่ะ
คุณยาย …
พอคุณหมอมาเยี่ยมไข้เราก็ถามว่าเรานอนหลับสบายดีไหม อาการเป็นไงบ้าง เราก็ตอบแบบขำๆไม่ค่อยได้หลับค่ะ เมื่อคืนและเมื่อเช้ามีประสบการณ์ใหม่ใกล้ฉันเกิดขึ้นค่ะ เมื่อเช้ามีคนไข้เตียงข้างๆเสียชีวิต เราก็คุยกับหมอไปเรื่อย เกิดแต่กับ…แล้วเราก็ยั่งคำพูดไว้ ค่ะอาจารย์ หมอก็เลยต่อให้ “เกิดแต่กับกู”ใช่ไหม555 เราเลยถามหมอว่า อาจารย์เคยมีประสบการณ์ใหม่ใกล้ฉันแบบนี้ไหมค่ะ หมอตอบว่าไม่เคยนะ ต่อให้ตอนเรียนก็ไม่เคยเจอและไม่มีประสบการณ์แบบนี้ ที่ว่าเราต้องมานอนใกล้ๆคนที่กำลังจะเสียชีวิต “ประสบการณ์ใหม่ใกล้ฉัน”ทำให้เราเข้าใจชีวิต ยิ้มให้ตัวเองเบาๆสู้ต่อไป มันยังไม่ใช่วันของเราก็แค่นั้น
แล้วพบกันใหม่โพสต์หน้า สวัสดีค่ะ ยู่อิง เล่าไปเรื่อย39#ประสบการณ์เจ็บป่วย #ประสบการณ์ชีวิต #ยู่อิงเล่าไปเรื่อย39 #มะเร็ง #เรื่องนี้ต้องเล่า
การได้นอนอยู่ข้างๆ คนที่กำลังเผชิญกับวาระสุดท้ายของชีวิต เป็นประสบการณ์ที่สอนให้เราเข้าใจความเปราะบางของชีวิตและความสำคัญของความสงบทั้งทางกายและใจ แม้จะเป็นสถานการณ์ที่เศร้า แต่มันกลับทำให้เรามองเห็นว่าความรักและการเอาใจใส่ที่ส่งต่อให้กับกันและกันในช่วงเวลาสุดท้าย เป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุด ตัวฉันเองเคยมีประสบการณ์คล้ายๆ กันในโรงพยาบาล ที่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้ป่วยรายหนึ่งที่กำลังจะจากไป เหมือนเวลาหยุดนิ่ง ความเงียบและเสียงเครื่องช่วยหายใจทำให้เกิดความรู้สึกขลังและลึกซึ้งอย่างมาก เมื่อเห็นการดูแลอย่างอ่อนโยนจากเจ้าหน้าที่และครอบครัวที่มารอรับ ช่วยให้รู้ว่าความสงบและความรักเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุดในการเดินทางของชีวิต เสียงเตือนจากเครื่องมือแพทย์ บางครั้งอาจทำให้รู้สึกหวาดกลัว แต่เมื่อเราเข้าใจที่มาและเหตุผลของเสียงนั้น มันก็คือเสียงที่ช่วยรักษาชีวิต และในโอกาสสุดท้ายก็กลายเป็นเสียงที่ประกาศว่าชีวิตนั้นได้สิ้นสุดลงอย่างสงบ สิ่งนี้สอนให้เรารู้ว่าชีวิตและความตายเป็นของคู่กัน และเราควรจะใช้เวลาปัจจุบันให้คุ้มค่า ด้วยการรักตัวเองและคนรอบข้างให้มากที่สุด ประสบการณ์นี้ยังทำให้รู้ซึ้งถึงคำพูดที่ว่า “ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ใช้ชีวิตให้มีความสุข แล้วอย่าลืมรักตัวเอง” เพราะชีวิตคนเรานั้นไม่แน่นอน ทุกวันคือโอกาสที่เราจะได้เรียนรู้ ยิ้มสู้ และก้าวต่อไปด้วยความหวัง
