เหนื่อยสุดๆ

หลายครั้งที่เราต้องเผชิญกับความเหนื่อยล้าที่ไม่ได้มาจากแรงกายเพียงอย่างเดียว แต่เป็นความเหนื่อยล้าทางใจ เพราะไม่มีใครคอยซัพพอร์ต ไม่ว่าจะเป็นคำปรึกษาหรือกำลังใจ ทำให้รู้สึกว่าตัวเองต้องสู้คนเดียวตลอดเวลา ในช่วงเวลานั้น ผมได้เรียนรู้ว่าการยอมรับความรู้สึกเหนื่อยและอ่อนแอเป็นสิ่งสำคัญ เพราะมันไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่เป็นการยอมรับความจริงของชีวิต และการมองเห็นว่าการมีคนรอบข้างใจดีจะช่วยแบ่งเบาได้มากกว่าที่คิด อีกทั้งการพยายามหาแหล่งพลังใจใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยกับเพื่อนใหม่ การเข้ากลุ่มสังคมออนไลน์ที่ให้กำลังใจ หรือแม้แต่การให้เวลากับตัวเองในการพักผ่อนอย่างแท้จริง ก็สามารถช่วยเติมพลังให้กับเรามากขึ้น จากประสบการณ์นี้ ผมค้นพบว่าแม้ไม่มีใครซัพพอร์ตโดยตรง แต่การดูแลและให้กำลังใจตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุด และเมื่อเราผ่านช่วงเวลายากนั้นไปได้ ก็จะกลายเป็นความเก่งในแบบที่ไม่ต้องมีใครเห็นก็รู้สึกได้ด้วยตัวเอง เหมือนคำคมว่า "โคตรเก่งเลย" ที่น้าเน็กเคยกล่าวไว้จริงๆ