"Skinny Fanatics"

Entering the second year, after a year of skinny mania, getting much better, eating more, looking at yourself in the mirror and loving yourself now, after having seen yourself fat all the time, must be thinner, not exactly, afraid of eating a lot, exercising extravagantly

The symptoms were then

- All day weight mechanic. No more than 45 kilos.

- Measure your waist, your arms, your legs every day.

- If one day goes out and eats candy or fried stuff, it feels guilty.

- Eat one meal and eat too little. Even if you're hungry, you won't eat.

- Who says skinny? Even more satisfied.

- I don't sleep much a day.

- Exercise every day, design, overdo, work, come out, wake up, have to leave

After that, we started looking at ourselves back, uh, we were really thin, took pictures, came out yellow, the answer was too old.

So we tried to change my own set in a big time. Try to release Joy? Can we starve? Can we be tired like this forever? When we start to adjust it, it's very happy, looks brighter, has more flesh.

Now we can live with more people.

I was working out, but I didn't overdo it.

As for eating, avoid the brew of fried water, avoid sugar, but if wanting to eat, then eat to disappear, want to be colorful for yourself, not too strict

Now people say it's much better. We look at the picture first. It's really scary.

(Oh, I forgot to say that during the treatment period, we added breasts.)

# Experience # Crazy skinny # Want to be skinny # Trending # Lemon 8 Howtoo

2025/11/12 Edited to

ช่วงที่เราผอมมากๆ (ตอนนั้นประมาณ 43 กก.) ถ้ามองรูปตัวเอง “หันข้าง” จะเห็นชัดเลยว่าตัวบาง แขนขาเล็ก หน้าตอบ สีผิวดูหมองๆ แบบที่หลายคนชอบพูดว่าเป็น “สาวผอมแห้ง” ตอนนั้นเรากลับรู้สึกว่าดีและอยากให้ผอมลงไปอีก ทั้งที่ความจริงมันเริ่มไม่ปกติแล้ว สำหรับใครที่กำลังอยู่ในวงจรคล้ายๆ กัน ลองเช็กสัญญาณเตือนแบบที่เราผ่านมา (อาจไม่ครบทุกข้อก็ได้): - โฟกัสน้ำหนัก/สัดส่วนมากเกินไป เช่น ชั่งบ่อย วัดเอวทุกวัน กลัวตัวเลขขึ้น - รู้สึกผิดหรือแพนิคหลัง “เผลอกิน” ของทอด ขนม น้ำตาล - เลี่ยงการกินจนหิวมากก็ยังฝืนอด หรือกินน้อยจนไม่มีแรง - ออกกำลังกายเพื่อ “ชดเชยอาหาร” แบบหักโหม แทบไม่ให้ร่างกายพัก - คุณภาพชีวิตตก เช่น นอนไม่หลับ หงุดหงิด สมาธิลด ความมั่นใจผูกกับความผอม สิ่งที่ช่วยเรากลับมา “ดูมีสุขภาพดี” (ตอนนี้ 54–55 กก.) ไม่ใช่การปล่อยตัวสุดทาง แต่เป็นการค่อยๆ ทำให้ชีวิตบาลานซ์ขึ้น: 1) ตั้งเป้าหมายใหม่จาก “ผอมที่สุด” เป็น “แข็งแรงที่สุด” เราลองถามตัวเองว่าอยากมีแรงทำงาน อยากสดใส อยากใช้ชีวิตกับคนอื่นได้มากขึ้นไหม พอเป้าหมายเปลี่ยน การตัดสินใจเรื่องอาหารก็เบาลง 2) ปรับการกินแบบไม่สุดโต่ง เราเริ่มจากเพิ่มมื้อ/เพิ่มโปรตีนทีละนิด เช่น ไข่ นม โยเกิร์ต ปลา อกไก่ เต้าหู้ เพื่อให้ร่างกายฟื้นตัว แล้วค่อยๆ ลดความกลัวของมันทอด/ขนมแบบ “กินได้แต่รู้ปริมาณ” คือถ้าอยากกินก็กินให้หายอยาก แล้วกลับมามื้อถัดไปให้สมดุล ไม่ลงโทษตัวเอง 3) ออกกำลังกายแบบที่ร่างกายไหว เปลี่ยนจากคาร์ดิโอหนักทุกวัน เป็นเวทเบาๆ/เดิน/ยืดเหยียด และกำหนดวันพักให้จริงจัง เพราะตอนที่ผอมแห้งมากๆ ร่างกายฟื้นตัวยาก พอได้พัก กลับดูสดใสขึ้นแบบเห็นได้ชัด 4) ลดทริกเกอร์จากโซเชียล/มีมผอมแห้ง บางทีการเสพภาพ “คนผอม” หรือมีมผอมแห้งเยอะๆ ทำให้เราเผลอเปรียบเทียบและกดดันตัวเอง ลองคัดฟีดใหม่ ติดตามคอนเทนต์สุขภาพที่พูดเรื่องความแข็งแรงมากกว่าตัวเลข ถ้าตอนนี้คุณเริ่มมีอาการแพนิคเรื่องอาหาร นอนไม่หลับ ออกกำลังกายแบบหยุดไม่ได้ หรือรู้สึกว่าคุมไม่อยู่จริงๆ แนะนำให้คุยกับผู้เชี่ยวชาญ (นักจิตวิทยา/จิตแพทย์/นักกำหนดอาหาร) ได้เลยนะ มันไม่ใช่เรื่องน่าอาย และการขอความช่วยเหลือทำให้กลับมารักตัวเองได้เร็วขึ้นมาก

"Skinny Fanatics"

Related posts