วันนี้จะพามาเก็บชมพู่กันค่ะ♡

ช่วงที่บ้านมีชมพู่ดก ๆ (มีทั้งลูกเขียวกับลูกแดงกำลังสุกบนกิ่ง) ถ้าเก็บไม่เป็นจะช้ำง่ายและเหี่ยวไวมาก เลยขอแชร์วิธีที่ทำแล้วเวิร์ก ช่วยให้ชมพู่กรอบหวานและอยู่ได้นานขึ้นค่ะ 1) เก็บจากต้นยังไงให้ช้ำน้อย - เลือกเก็บช่วงเช้าหรือเย็น อากาศไม่ร้อนจัด ผลจะไม่คายน้ำเร็ว - จับที่ “ขั้ว” แล้วใช้กรรไกรตัด เหลือก้านนิด ๆ ไม่ดึงกระชาก เพราะทำให้รอยช้ำใต้ผิวเกิดง่าย - แยกทันที: ลูกที่มีรอยช้ำ/แตก/แมลงเจาะให้เอาไว้กินก่อน ไม่เอาไปเก็บรวม 2) วิธีเลือกชมพู่ให้หวาน (ใช้ได้ทั้งชมพู่สีเขียวและแดง รวมถึงทับทิมจันทร์) - เลือกลูกทรงอวบ ไหล่เต็ม ผิวตึงเงา ไม่มีรอยกดบุ๋ม - ดมที่ก้นลูกจะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ (ถ้าหอมชัดมากมักสุกจัด กินได้เลยแต่เก็บไม่นาน) - ชมพู่ทับทิมจันทร์: เลือกแดงสม่ำเสมอ ขนาดกลาง-ใหญ่ เนื้อจะกรอบฉ่ำกว่า - ชมพูสีเขียว: เลือกเขียวอ่อนอมเหลืองนิด ๆ จะหวานกว่าเขียวเข้มจัด 3) ล้างก่อนเก็บดีไหม? - ถ้าจะเก็บหลายวัน แนะนำ “ยังไม่ล้าง” ก่อนค่ะ เพราะความชื้นทำให้ขึ้นจุดดำและนิ่มเร็ว - ถ้าจำเป็นต้องล้าง ให้ซับให้แห้งสนิทจริง ๆ ก่อนเข้าตู้เย็น 4) ชมพู่แช่ตู้เย็นได้ไหม? (ได้ และช่วยให้กรอบ) วิธีเก็บชมพู่ในตู้เย็นที่ทำแล้วดี: - ห่อทีละลูกด้วยกระดาษทิชชู/กระดาษซับ (ช่วยดูดความชื้นและกันรอยช้ำ) - ใส่กล่องมีฝาปิด หรือถุงซิปล็อกแบบเจาะรูเล็ก ๆ 2–3 รูให้ระบายอากาศ - วางในช่องผัก (อุณหภูมิไม่โหดเท่าช่องแช่เย็นด้านหลัง) หลีกเลี่ยงจุดที่ลมเป่าแรง 5) ชมพู่กี่วันเก็บได้? - วางอุณหภูมิห้อง: ประมาณ 1–2 วัน (เหมาะกับลูกสุกจัด) - แช่ตู้เย็นแบบห่อ+กล่อง: โดยทั่วไป 4–7 วัน แล้วแต่ความสดตอนเก็บและความช้ำ - ถ้าลูกมีรอยช้ำตั้งแต่แรก มักนิ่มเร็วภายใน 1–3 วัน ถึงจะเข้าตู้เย็นก็ตาม 6) ทริคเล็ก ๆ ให้กรอบหวานตอนกิน - ก่อนกินค่อยล้าง แล้วแช่น้ำเย็นจัด 5–10 นาที เนื้อจะกรอบสดชื่นมาก - อย่าเก็บใกล้ผลไม้ที่ปล่อยเอทิลีนเยอะ ๆ เช่น กล้วย แอปเปิล มะเขือเทศ เพราะจะเร่งให้สุกนิ่ม ทำตามนี้แล้วชมพู่ที่เก็บมา (ทั้งเขียวและแดง) จะไม่เหี่ยวง่าย กรอบนานขึ้น และหยิบกินได้เรื่อย ๆ หลายวันเลยค่ะ