เก็บชมพู่กันค่ะ

ใครชอบกิน “ชมพู่” เหมือนกัน วันนี้ขอมาเล่าฟีลพาเดินสวนชมพู่แบบบ้านๆ เลยค่ะ เราไปช่วงเช้า อากาศยังไม่ร้อนมาก เดินเข้าไปในสวนแล้วเห็นชมพู่สีแดงสดเต็มต้นคือใจฟูมาก มีตะกร้าเตรียมไว้ เก็บไปเรื่อยๆ เพลินสุดๆ จากที่ลองสังเกตเอง เวลาเลือกชมพู่ลูกสวยในสวนชมพู่ เราจะมองหาลูกที่สีสม่ำเสงา ผิวตึงๆ ไม่มีรอยช้ำหรือรอยแตกมากเกินไป (บางลูกแตกนิดหน่อยยังโอเค แต่ถ้าแตกยาวๆ มักจะช้ำและเก็บไม่นาน) แล้วก็ลองจับเบาๆ จะรู้สึกแน่นกรอบ ไม่ยวบค่ะ ลูกที่อยู่โซนร่มกำลังดีมักจะผิวสวยและไม่เหี่ยวเร็ว ส่วนลูกที่โดนแดดจัดมากๆ บางทีผิวจะด้านนิดนึง แต่ก็หวานหอมเหมือนกันแล้วแต่สายเลย ตอนเก็บ เราจะใช้มือรองใต้ลูกก่อนแล้วค่อยบิดก้านเบาๆ ไม่ดึงกระชาก เพราะชมพู่ช้ำง่ายมาก ถ้าใส่ตะกร้าควรวางซ้อนกันไม่สูง และพยายามไม่โยนลงไปแรงๆ (เคยพลาดแล้วกลับมาบ้านมีรอยช้ำเป็นจ้ำๆ เลยค่ะ) หลายคนอาจสงสัยว่าชมพู่จัดเป็นผลไม้แบบไหน—สำหรับเรา ชมพู่เป็นผลไม้ที่กินแล้วสดชื่นมาก เพราะมีน้ำเยอะ เนื้อกรอบ เคี้ยวเพลิน และเอาไปทำได้หลายอย่าง นอกจากกินสดๆ จิ้มพริกเกลือ เราชอบเอาไปแช่เย็นก่อนกิน จะยิ่งกรอบและหวานเด่นขึ้น หรือหั่นเป็นชิ้นทำสลัดผลไม้ก็เข้ากันดี ทริคเก็บรักษาหลังเก็บจากสวนชมพู่: กลับถึงบ้านเราไม่ล้างทันทีค่ะ จะคัดลูกที่สมบูรณ์ไว้ก่อน แล้วห่อกระดาษ/ทิชชู่แห้งบางๆ ใส่กล่องหรือถุงซิปล็อกแบบไม่อัดแน่น แล้วแช่ตู้เย็นช่องธรรมดา เวลากินค่อยล้าง จะช่วยให้ผิวไม่ช้ำและอยู่ได้นานขึ้น สำหรับคนที่อยากไปเที่ยวสวนชมพู่ แนะนำพกหมวกหรือร่มกันแดด น้ำดื่ม และรองเท้าที่เดินสบายๆ เพราะในสวนอาจมีดินหรือหญ้า เป้าหมายของทริปนี้ไม่ต้องรีบเลยค่ะ เดินเลือกชมพู่ลูกแดงสดสวยๆ เก็บใส่ตะกร้าไปเรื่อยๆ แล้วได้ชิมความกรอบหวานจากต้น บอกเลยว่าฟินมาก