ในวันที่เดินทางสภาพเป็นยังไงกินอะไรบ้าง!??
Day 465 | 25 July 2026
สวัสดีวันเสาร์ที่ 25 กรกฎาคม 2569 ☀️
เข้าสู่ช่วงวันหยุดยาวแล้ว
วันนี้เตรียมตัวกลับบ้านที่สุรินทร์ เป็นเพื่อนหลาน
ตอนแรกหลานตั้งใจจะขับรถกลับคนเดียว แต่คุณพ่อคุณแม่ไม่ค่อยสบายใจ เลยให้พี่ภาไปเป็นเพื่อนด้วย
เมื่อคืนกว่าจะจัดเสื้อผ้าและเตรียมของทุกอย่างเสร็จ กว่าจะได้นอนก ็เกือบ ตีหนึ่ง
เช้านี้ตื่นประมาณ 7 โมง
รีบเตรียมตัวก่อนออกเดินทาง
อบเนื้อหนึ่งชิ้นไว้เป็นมื้อเช้า แล้วเตรียมเนยกับเกลือใส่แก้วปั่นไว้ เพราะตั้งใจว่าจะแวะซื้อกาแฟระหว่างทางมาผสมเหมือนทุกครั้ง
เช็กนาฬิกาดู พบว่าเมื่อคืนนอนได้เพียงประมาณ 5 ชั่วโมงกว่า
คะแนนการนอนก็ไม่ค่อยดีนัก
ที่สังเกตเห็นอีกอย่างคือ Average Heart Rate สูงกว่าปกตินิดหน่อย
เสียดายที่ไม่ได้แคปหน้าจอไว้
ก็เลยตั้งใจว่า หลังจากนี้จะเริ่มสังเกตและจดบันทึกข้อมูลเหล่านี้มากขึ้น เผื่อจะมองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างการนอน การพักผ่อน และสุขภาพของตัวเอง
วันนี้ตั้งใจรับบท ผู้โดยสาร
คิดว่าหลานคงอยากเป็นคนขับเอง เพราะตอนนี้ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แต่พอเปิดประตูรถ…
กลับรู้สึกแปลกทันที
กลิ่นรถใหม่ผสมกับน้ำหอมในรถ ทำให้รู้สึกเหม็นๆ คล้ายเวลานั่งแท็กซี่เก่าๆ
ทั้งที่เป็นรถใหม่แท้ๆ
ตอนแรกก็คิดว่าไม่น่ามีปัญหา เพราะก่อนหน้านี้เคยนั่งรถไปหัวหินก็ไม่เมารถ
ช่วงแรกทุกอย่างยังปกติดี
พี่ภาหยิบเนื้อที่เตรียมมาทาน แล้วก็คอยช่วยหลานดูเส้นทาง เพราะวันนี้ใช้เส้นทางใหม่
เมื่อขึ้นจากถนนหมายเลข 9 ไปเชื่อมกับถนนหมายเลข 1 และหลานเริ่มคุ้นทางแล้ว
พี่ภาก็เอนตัวหลับยาว
แต่พอตื่นขึ้นมาแถวสระบุรี…
เริ่มรู้สึกแน่นท้อง คลื่นไส้ และอยากอาเจียนอย่างมาก
รีบถามหลานว่ามีถุงไหม
คำต อบคือ…ไม่มี 😅
โชคดีที่ยังมีถุงพลาสติกจากห่ออาหารกับถุงกาแฟ
เลยใช้เป็นถุงอาเจียนได้ทัน
และโชคดีมากที่ไม่เลอะรถ
หลังอาเจียนครั้งแรก รู้สึกโล่งขึ้นเยอะ
แต่ก็ยังถือถุงไว้ เพราะคิดว่าน่าจะมีรอบสอง
ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ
พอถึงปั๊ม PTT ปากช่อง (ผู้ใหญ่เกษม) ก็รีบเข้าห้องน้ำ และอาเจียนต่ออีกรอบใส่ถุงเดิม
หลังจากนั้นก็เอาถุงไปทิ้ง บ้วนปาก ล้างหน้า และเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย
พออาเจียนออกหมดแล้ว รู้สึกดีขึ้นอย่างชัดเจน
แม้จะแอบเสียดายเนื้อที่เพิ่งทานไปก่อนหน้านี้ก็ตาม 😅
นั่งทบทวนดู คิดว่าสาเหตุที่เมารถครั้งนี้น่าจะมาจากหลายปัจจัยรวมกัน
• กลิ่นรถใหม่ที่ผสมกั บน้ำหอม ซึ่งไม่ถูกกับตัวเอง
• การจราจรที่ติด ทำให้รถขับๆ หยุดๆ ตลอดเวลา
• ระบบช่วยรักษาช่องทางเดินรถ (Lane Keeping Assist) ที่คอยดึงพวงมาลัยกลับ ทำให้รถมีการโยกเล็กๆ อยู่เรื่อยๆ จนยิ่งเพิ่มอาการเมารถ
หลังจากนั้นแวะซื้อกาแฟร้อนที่ Café Amazon
ตั้งใจว่าจะดื่ม แต่สุดท้ายก็จิบได้เพียงนิดเดียว
หลังเพิ่งอาเจียน ร่างกายยังไม่อยากรับอะไร
จึงเลือกดื่มแต่น้ำเปล่าแทน
ระหว่างทางพยายามทานไข่ต้ม เพราะรู้สึกสงสารร่างกายที่เพิ่งอาเจียนออกไป
สรุปตลอดทางกลับสุรินทร์ วันนี้ทานไข่ต้มไป 3 ฟอง
และสุดท้าย…
พี่ภาก็กลายเป็น คนขับรถเอง 🤣
ที่น่าแปลกคือ
พอเป็นคนขับ กลับไม่เมารถเลย
แต่พอเป็นผู้โดย สาร กลับอาเจียนหนัก
ดูเหมือนร่างกายจะชอบเป็นคนควบคุมรถมากกว่านั่งเฉยๆ จริงๆ
กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
มื้อเย็นได้ทานหมูจากแกงที่ซื้อมา พร้อมปลาดุกย่าง ไส้ย่าง ไข่ต้มอีก 1 ฟอง และแตงกวา
อิ่ม สบายใจ และสบายท้อง
อัปเดตเรื่องประจำเดือน
เรื่องที่ทำให้ดีใจที่สุดวันนี้คือ…
วันนี้ไม่มีประจำเดือนเลย
แอบคิดเล่นๆ ว่า หรือเพราะร่างกายตกใจจากการอาเจียน เลยทำให้เลือดหยุด
แต่ก็เป็นเพียงการคาดเดาของตัวเอง ยังไม่มีข้อมูลยืนยัน
อีกใจก็หวังว่า…
บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณว่า รอบเดือนครั้งนี้กำลังจะสิ้นสุดลงจริงๆ
คงต้องรอดูต่อในวันพรุ่งนี้
วันนี้เป็น วันที่ไม่ง่ายเลย
ทั้งนอนน้อย ทั้งเมารถ ทั้งอาเจียน
แต่สุดท้ายก็เดินทางถึงบ้านอย่างปลอดภัย
บางวันชีวิตก็ไม่ได้เป็นไปตามแผน
แต่ตราบใดที่เรายังผ่านมันมาได้ ก็ถือว่าเป็นวันที่ดีวันหนึ่ง
ขอบคุณร่างกายที่ฟื้นตัวหลังอาเจียน
ขอบคุณที่เดินทางถึงบ้านอย่างปลอดภัย
ขอบคุณที่ยังมีครอบครัวให้กลับมาใช้เวลาด้วย
และขอบคุณอีกหนึ่งวันที่สอนให้รู้ว่า บางครั้ง…การได้กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย ก็คือความสุขที่ยิ่งใหญ่แล้ว
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ 🙏💛
การเดินทางไกลมักมาพร้อมกับความไม่แน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันที่สภาพร่างกายไม่พร้อม เช่นการนอนน้อยหรือมีความเครียดสะสม ซึ่งอาการเมารถที่เกิดขึ้นกับพี่ภาในวันนั้นก็สะท้อนให้เห็นถึงปัจจัยหลายอย่างที่อาจทำให้ร่างกายเกิดความไม่สมดุลได้ ในฐานะคนหนึ่งที่ทาน Animal Based Diet หรืออาหารคาร์นิวอร์มาอย่างยาวนาน สิ่งที่พี่ภาเรียนรู้คือร่างกายของเรามีความละเอียดอ่อนต่อสิ่งแวดล้อมรอบตัว โดยเฉพาะกลิ่นและการเคลื่อนไหว ซึ่งอาการเมารถไม่ได้เกิดขึ้นกับร่างกายทุกคนเหมือนกัน โดยช่วงที่เป็นผู้โดยสารร่างกายอาจรับความเครียดจากการควบคุมรถไม่ได้ แต่เมื่อได้เป็นคนขับกลับรู้สึกสบายกว่า นี่คือประสบการณ์ที่สามารถช่วยให้เข้าใจตัวเองและวิธีจัดการกับสถานการณ์ที่คล้ายกันได้ดีขึ้น สำหรับผู้ที่ลองทานอาหารคาร์นิวอร์ เทคนิคเล็กๆ ที่พี่ภาใช้ในวันเดินทางคือ เตรียมเนื้ออบพร้อมทาน และมีไข่ต้มเป็นอาหารรองรับ เมื่อเกิดอาการเมารถ การได้ทานอาหารที่ช่วยเสริมพลังและสารอาหารที่ย่อยง่ายอย่างไข่ต้มช่วยให้ร่างกายฟื้นตัวเร็วขึ้น ถึงแม้จะมีอาการคลื่นไส้อาเจียนก็ไม่ทำให้ร่างกายทรุดแต่อย่างใด นอกจากนั้น การบันทึกข้อมูลสุขภาพ เช่น คุณภาพการนอน ระดับหัวใจ และอารมณ์ความรู้สึกในแต่ละวัน ยังเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยจัดการสุขภาพระยะยาว และเข้าใจว่าปัจจัยใดส่งผลต่อสุขภาพของเราในแต่ละช่วง ทำให้สามารถปรับปรุงพฤติกรรมได้อย่างเหมาะสม สุดท้ายแล้วประสบการณ์การเดินทางครั้งนี้ได้สอนอย่างหนึ่งว่าการได้กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยและมีสุขภาพที่ดี ก็ถือเป็นความสำเร็จและความสุขที่ยิ่งใหญ่ การได้ดูแลร่างกายในวันที่ยากลำบาก และได้เติมเต็มด้วยอาหารที่เหมาะสมจริงๆ เป็นสิ่งที่ช่วยให้ร่างกายฟื้นกลับได้อย่างรวดเร็วและแข็งแรงมากขึ้นจริงๆ สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับปัญหาการเมารถหรืออยากลองวิธีดูแลสุขภาพในแบบคาร์นิวอร์ หวังว่าประสบการณ์นี้จะเป็นแรงบันดาลใจและให้แนวทางที่เข้าใจง่ายในการดูแลตัวเองนะคะ
