Unchosen strength
Some days.
I didn't feel "strong."
I just didn't have a choice to fall.
I learned not to expect
It's not because it doesn't hurt.
But because the heart used to break until knowing that
Expect too much... It's too tortured.
I'm with today.
This hour.
This breath.
Take care as far as possible.
Retreat when should retreat
Into when his heart opens
I'm not trying to make everything better.
Just try not to make it worse.
And some days... that's all it takes.
If one day I look still,
Doesn't mean I don't feel it.
But it's a form of survival.
Of people who still choose "stay."
Even tired until almost no strength left
I'm still here.
Not gone yet.
Even never the same again.
🤍
หลายครั้งที่เราเข้าใจว่าความเข้มแข็งคือการสู้ไม่ถอยหรือการยืนหยัดอย่างเข้มแข็งในทุกสถานการณ์ แต่จริงๆ แล้ว ความเข้มแข็งบางแบบคือการยอมรับความรู้สึกของตัวเองในวันที่ไม่ไหวและเลือกเดินหน้าอย่างช้าๆ อย่างมีสติ ฉันเคยมีวันที่รู้สึกหมดแรง รู้สึกว่าแค่ล้มลงสักครั้งคงจะดี เพราะไม่ต้องแบกรับความหนักหน่วงทั้งหมดไว้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันเรียนรู้ว่าวิธีการรอดที่ดีที่สุดคือการให้ความรักและความเมตตากับตัวเองในแต่ละชั่วโมง มองเห็นว่าการอยู่รอด ไม่ใช่แค่เรื่องของความแข็งแกร่งทางกาย แต่เป็นเรื่องของจิตใจที่ยอมรับความรู้สึก และค่อยๆ ฟื้นฟูจากภายใน เมื่อไม่มีทางเลือกให้ล้มก็ต้องพยายามเดินต่อไป แม้จะช้าแต่ก็ยังเดิน เพราะทุกลมหายใจที่เรามีคือตัวช่วยที่ดีที่สุดในการรักษาความหวังให้ยังคงอยู่ สุดท้าย ความเข้มแข็งที่ไม่ได้เลือกอาจไม่ใช่ความแข็งแรงที่ใครเห็น แต่เป็นการอดทน การให้อภัยตัวเอง และการยังคงเลือกอยู่ต่อไปในวันที่ความเหนื่อยล้าแทบจะทำลายจิตใจเราได้ทุกเมื่อ
