The Swiss problem.
The 22-year-old, who has to carry the whole world, learn to work in a factory and have an uncommitted debt? 🫠
Hello everyone, today I would like to ask for a safe space for my heart and I would like to ask my friends in Lemon8. We are 22 and 23 years old. It is the age that many people say is the beginning of our teenage life, but for us... it is like carrying the whole world.
Now we also work in factories and choose to go to bachelor's degree because graduating from Bachelor is our ultimate dream, but to be honest, "very tired and stressed," especially about "money."
💸 willing burden VS How confusing did the burden come?
Alone, just the tuition and the eating fees themselves are tight. Each month we have a lot of responsible expenses:
Send money to my grandmother in the province: This is our intention. I want you to be comfortable because my grandmother raised me.
Send you to study (you are going up to grade 1): Because your mother can't send you, we help take this role for your future.
Please pay me a debt: This is the most stressful point... we never know where I went to build the debt, and there are so many!
🏠 Expensive lessons from "dormitory fees."
The peak was when we graduated from the new pros. I told you to come together so I could save and save money. But the truth is... I left the dormitory for five months! Until the owner of the dormitory came to ask (at first the peak went over fifteen thousand, now we have paid to over nine thousand baht).
If we had known at first, we would have cleared it, not let it accumulate until this escalation. Now we intend that when we clear this debt, we will move out alone and help as much as we can.
💬 Everyone thinks we did it right?
Alone, we hardly survive now, but the other wants to finish school for our future. If we choose to walk out and save ourselves and help as much as we can, will we look selfish?
P.S. Secretly whispering, I embroidered a basket in Tikka too. Stop by to subsidize and encourage each other. ✌️🙏🙏
การเป็นคนหนุ่มสาววัย 22 ที่แบกรับหลายหน้าที่ในเวลาเดียวกันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ ผมเข้าใจดีว่าการเรียนควบคู่กับการทำงานโรงงานไปด้วยนั้นมันเหนื่อยแทบหมดแรงแล้ว ยิ่งถ้าต้องรับผิดชอบเรื่องเงินมากมาย รวมถึงช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัวด้วย ยิ่งเพิ่มความเครียดสะสมแบบไม่รู้จบ เรื่องภาระหนี้ หรือหนี้ที่ไม่ได้ก่อ ยังเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและทำให้หลายคนรู้สึกติดอยู่กับกับดักทางการเงิน ซึ่งสิ่งสำคัญที่สุดคือต้องทำความเข้าใจกับสถานะทางการเงินของตัวเองก่อนว่าเรามีกำลังจ่ายได้ขนาดไหนและไม่ควรแบกรับจนลืมดูแลตัวเอง จากประสบการณ์ที่ได้อ่านในโพสต์นี้ สิ่งที่ควรทำคือการจัดการหนี้ที่แม่ค้างไว้โดยเร็วที่สุดเพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลาย และถ้าเป็นไปได้ควรมีการพูดคุยกับแม่อย่างเปิดใจถึงที่มาที่ไปของหนี้และวางแผนการเงินร่วมกัน เพื่อหาทางออกอย่างยั่งยืน นอกจากนี้ ในช่วงวัยที่กำลังเรียน รวมทั้งมีงานประจำด้วย การแบ่งเวลาพักผ่อนและดูแลสุขภาพจิตสำคัญมาก พยายามหาเวลาผ่อนคลาย เคลียร์ความเครียดด้วยกิจกรรมที่ชอบ หรือพูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัว เพื่อไม่ให้ความเครียดสะสมจนเกินไป ท้ายสุด การมีเป้าหมายที่ชัดเจนอย่างการเรียนจบปริญญาตรีเพื่ออนาคต จะช่วยให้มีกำลังใจสู้ต่อไปได้ ถึงแม้ช่วงนี้จะเหนื่อยและลำบาก แต่เชื่อว่าอนาคตจะดีขึ้นหากเราวางแผนและดูแลตัวเองอย่างระมัดระวัง หวังว่าเรื่องราวของคุณจะได้รับคำแนะนำและกำลังใจที่ดีจากชุมชน Lemon8 และทุกท่านที่ได้อ่านบทความนี้ครับ
