พฤติกรรมที่พ่อแม่แสดงออกในบ้าน เช่น การตะคอกหรือเสียงดังเมื่อโมโห มีผลอย่างมากต่อพัฒนาการของสมองลูกและนิสัยที่จะติดตัวไปจนโต ซึ่งเป็นเรื่องที่พ่อแม่ควรตระหนักอย่างลึกซึ้ง จากงานวิจัยพบว่า เด็กที่เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดังหรือพูดจาประชดประชัน มักจะเรียนรู้วิธีสื่อสารที่ไม่ตรงไปตรงมา เกิดนิสัยประชดประชัน และใช้น้ำเสียงเย็นชาเวลามีปัญหาหรือความไม่พอใจภายในครอบครัว นอกจากนี้ พฤติกรรมพ่อแม่ยังทำให้สมองของลูกบันทึกว่าความเงียบเป็นเครื่องลงโทษ ส่งผลให้ลูกโตขึ้นมีความกลัวหรือวิตกกังวลในความสัมพันธ์เมื่อพบกับความเงียบหรือความไม่ชัดเจนในความรู้สึก หากพ่อแม่ตะคอกเสียงดังเวลาที่โมโห สมองของลูกจะเชื่อมโยงเสียงดังกับความรู้สึกไม่ปลอดภัยและการใช้อำนาจ ซึ่งอาจทำให้เด็กโตขึ้นใช้วิธีการสื่อสารที่รุนแรงหรือครอบงำผู้อื่นเพื่อเรียกร้องความสนใจหรือแสดงความเหนือกว่าในกลุ่มเพื่อน ดังนั้น การเลี้ยงลูกที่ดีควรสร้างบรรยากาศที่สงบ มีการพูดคุยอธิบายเหตุผลด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและจริงใจ ช่วยให้ลูกมีความมั่นใจในการแสดงออก และเรียนรู้การแก้ไขปัญหาที่เหมาะสม นอกจากนี้ การระวังคำพูดที่สื่อถึงอารมณ์เชิงลบซ่อนเร้น เช่น การประชดประชัน ถือเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเด็กเรียนรู้จากพ่อแม่และยึดถือเป็นแบบอย่าง หากมีการใช้คำพูดที่ซ่อนความไม่พอใจไว้ในน้ำเสียงหรือข้อความ อาจทำให้ลูกพัฒนานิสัยที่ไม่ตรงไปตรงมาและมีปัญหาด้านความสัมพันธ์ในอนาคต สุดท้าย พ่อแม่ควรสร้างพื้นที่ในการสื่อสารเปิดเผยและเต็มไปด้วยความเข้าใจ เพื่อช่วยให้ลูกเกิดความมั่นคงทางอารมณ์และไม่กลัวความเงียบหรือความไม่แน่นอนในครอบครัว ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญสำหรับการพัฒนานิสัยที่ดีและเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในวัยผู้ใหญ่