In the era of heavy pestilence,
I am one of the people behind Bree from the rice that Kovid patients have eaten on 21 trips back to northeast for treatment, 4500 baht each, together with Sunduhi Tob Moz Keng Asyam.
ในช่วงเวลาที่โควิดแพร่ระบาดอย่างรุนแรง หลายคนต่างได้รับผลกระทบอย่างถ้วนหน้า โดยเฉพาะผู้ป่วยที่ต้องเดินทางกลับภูมิลำเนาเพื่อรักษาตัวในพื้นที่อีสาน การได้มีคนพร้อมช่วยเหลือในการจัดหาอาหารและน้ำดื่มถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากในระหว่างการเดินทางไกล อาหารและน้ำสะอาดเป็นปัจจัยพื้นฐานที่ช่วยรักษาสุขภาพและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันให้กับผู้ป่วยได้เป็นอย่างดี การบริจาคข้าวน้ำภายใต้ความร่วมมือของกลุ่มซองดูฮี ท็อบมอซอ และเก่งอาสยาม ลงมือช่วยเหลือผู้ป่วยถึง 21 ครั้ง ครั้งละ 4500 บาท นับเป็นตัวอย่างการทำงานด้วยใจจริง และช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนในช่วงเวลายากลำบากนี้ นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นให้เกิดความร่วมมือจากภาคส่วนต่างๆ เพื่อสนับสนุนผู้ป่วยและคนที่ได้รับผลกระทบ การลงมือช่วยในลักษณะนี้ไม่เพียงแต่ช่วยบรรเทาความเดือดร้อนของผู้ป่วยเฉพาะหน้าเท่านั้น แต่ยังสร้างความเชื่อมั่นและความหวังให้กับคนในชุมชนได้ร่วมฝ่าฟันวิกฤตไปด้วยกันอย่างแข็งแกร่ง ดังนั้น การบริจาคอาหารและน้ำจึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของความช่วยเหลือ แต่ยังเป็นเครื่องมือสำคัญที่สะท้อนพลังของความรักและความพยายามร่วมกันในการส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของสังคมโดยรวม
