ในระหว่างความโกรธเคืองไม่ว่าคุณจะพูดอะไรมันจะไม่ถึงคุณ.. 3 คำตอบ
"ฉันไม่สามารถทำมันได้อีกต่อไป!"
"ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรพวกเขาจะไม่ฟัง.."
เมื่ออารมณ์ฉุนเฉียวของเด็กเริ่มต้นขึ้น
คุณไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะพูดคุยกับพวกเขาอย่างไร
ในช่วงกลางของอารมณ์ฉุนเฉียว
หัวของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่แข็งแกร่ง
อาจเป็นเรื่องยากที่จะรับคำ
นั่น เป็นเหตุผลแรกของทั้งหมดมากกว่า "บอก"
จัดลำดับความสำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมที่สงบ
สามสิ่งที่ฉันต้องการทราบในระหว่างความโกรธเคือง
▪เพื่อความปลอดภัย
เก็บให้ห่างจากสิ่งที่อันตรายและดูในสถานที่ที่กระตุ้นน้อยกว่าหากจําเป็น
▶ลดสิ่งเร้าและนาฬิกา
ลดการโทรและคำถามของคุณและให้เวลาสงบลง
▶เมื่อคุณสงบลงโทรออกสั้น ๆ
ยอมรับความรู้สึกของคุณและถ่ายทอดพวกเขาสั้น ๆ และอ่อนโยน
หากเด็กไม่ชอบให้แตะเบา ๆ ☑
"มันเป็นความโกรธเคืองทางอารมณ์ ดังนั้นฉันต้องทำในสิ่งที่คุณพูด"
มันไม่ใช่.
"มาจัดลำดับความสำคัญของการปักหลักกันเถอะ"
แค่คิดอย่างนั้น
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกอาจเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
เมื่อคุณต ่อสู้กับการตอบสนองเช่นพฤติกรรมเสี่ยงต่อเนื่อง เมื่อไหร่
ไม่เป็นไรที่จะปรึกษาผู้เชี่ยวชาญโดยไม่ต้องถือไว้คนเดียว
นักบำบัดการพูดปีที่ 19
เราพูดถึงพัฒนาการเด็กและการสื่อสาร🌱
บันทึกและมองย้อนกลับไปเมื่อคุณมีความโกรธเคือง
ขอให้การเลี้ยงดูของคุณง่ายขึ้น🌱
実際に私自身も、子どもの癇癪に対応する際はこの記事で紹介されている３つのポイントを意識しています。まずは「安全を確保する」こと。子どもが感情的になっているときは、自分でも気づかぬうちに周囲の危険に気を配れなくなることがあるので、尖ったものや角など、ぶつかってケガしそうなものをあらかじめ遠ざけ、できれば静かで刺激の少ない空間へ誘導するようにしています。 次に、「刺激を減らして見守る」。癇癪のピーク時に意味のある言葉かけはほとんど届かないため、私は無理に話しかけず、そっと見守るように心がけています。テレビの音を消したり、ほかの家族も声をかけずに静かにしていると、子どもも徐々に落ち着きを取り戻すのがわかります。大声で叱ったり言い聞かせようとすると逆効果になることも多々ありました。 最後の「落ち着いたら短く声をかける」という点ですが、我が家では『よく頑張ったね』『大丈夫だよ』のように、優しく短い言葉で肯定的な気持ちを伝えています。感情が落ち着いたタイミングで、子どもの気持ちをしっかり受け止めてあげることが、その後の信頼関係を深める手助けになると実感しています。もし子どもが嫌がらなければ、軽く背中を撫でるなどの身体的な接触も安心感を与えます。 私の経験からも、癇癪＝「言うことを聞かせるべき」と無理強いするより、「まずは落ち着かせる」ことに注目すると、親も子どもも精神的にずっと楽になります。とはいえ、危険な行動が続いたり、長時間の癇癪で困ってしまう場合は、一人で悩まず専門家に相談するのが安心です。言語聴覚士の視点からのアドバイスは、子どもの発達やコミュニケーションの理解にもつながり、日々の子育ての支えになるでしょう。 この3つの対応を日常に取り入れて、私も少しずつ親子の時間を楽しいものに変えています。皆さんも焦らず、一緒にお子さんの心の成長を見守っていきましょう。
