เคยมีช่วงเวลาที่รู้สึกเดียวดายสุดๆ มาบ้างไหม? บางครั้งการอยู่คนเดียวในที่ที่เราไม่คุ้นเคย อย่างผมที่อยู่ใน อำเภอเมืองสมุทรปราการ ก็ทำให้รู้สึกเหงาและเหม่อลอย แต่ผมค้นพบว่า การเปิดใจและหาอะไรทำเพื่อชาร์จพลังใจนั้นสำคัญมาก เช่น การออกไปเดินเล่นในสวนสาธารณะใกล้บ้าน พูดคุยกับคนแถวนั้น หรือแม้แต่เข้าร่วมกิจกรรมชุมชนเล็กๆ ที่จัดขึ้นในพื้นที่ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้ผมรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสังคม นอกจากนี้ การเขียนบันทึกความรู้สึกหรือแชร์เรื่องราวผ่านโซเชียลมีเดีย ก็เป็นวิธีที่ดีในการระบายความรู้สึกและพบเจอคนที่มีความรู้สึกเหมือนกัน ทำให้เราได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและได้รับกำลังใจจากผู้อื่น เมื่อรู้สึกเหงาหรือโดดเดี่ยว การมีตัวช่วยเล็กๆ เหล่านี้ สามารถทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้มากกว่าที่คิด สุดท้ายอยากบอกว่า ถึงแม้จะเดียวดาย แต่ไม่ถึงตาย ความเหงาคือธรรมชาติของมนุษย์ทุกคน และมีวิธีจัดการให้มันไม่กลายเป็นปัญหาสุขภาพจิตได้ ผมเชื่อว่าใครที่กำลังรู้สึกแบบนี้ ลองเปิดใจและเริ่มจากก้าวเล็กๆ เรียนรู้ที่จะรักตัวเองและหาความสุขในสิ่งใกล้ตัวกันนะครับ