ณ ที่แห่งหนึ่งบนโลกใบนี้ กลับตัวก็ไม่ได้จะก้าวต่อไปก็มองไม่เห็นทางเลย เวิ้งว้างเคว้งคว้างเดียวดาย ร่างกายที่ผ่านมาสี่สิบกว่าปีในตอนนี้ทุกส่วนหยุดทำงานแล้ว มีเพียงหัวใจที่ยังเต้นอ่อนๆสั่งการสมองว่าสู้ไหว มองไม่เห็นหนทางจะไปต่อ คงต้องพอแค่นี้ ...ยอมแล้วทั้งร่างกาย หัวใจ และสมอง ขอบคุณพ่อและแม่ที่ให้ม