ကျွန်တော်လည်း ဘဝကို အနီးကပ်ချဲ့ကြည့်သည့်အခါ အမှားနဲ့ ပြဿနာတွေကိုသာ အထူးသဖြင့် တွေးတတ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်တဲ့အခါမှာ လူပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျေးဇူးတင်စရာလေးတွေ၊ ကောင်းမှုတွေကိုတော့မမြင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဖိစီးမှုတွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒီဆောင်းပါးလိုမျိုး မြင်ကွင်းကျယ်ကြည့်ဖို့အကြံပြုချက်တွေက ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာပြောင်းလဲဖို့အတွက် အထောက်အကူပြုခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ပညာနဲ့ ဗုဒ္ဓမြင်ကွင်းများအရလည်း တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ဖို့ သင့်တော်မှုမရှိပါဘူး။ လူတိုင်းမှာအနည်းငယ်အမှားများရှိတတ်ပြီး အဲဒီအမှားကို အလွန်အမင်း မဖြန့်ချိစေဖို့ လက်မခံတတ်ခွင့်ရှိပါတယ်။ တကယ်တော့၊ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် လွတ်လပ်စွာနဲ့ ခြုံငုံမြင်ကွင်းကျယ်စွာ ကြည့်နိုင်တာဟာ စိတ်ကျန်းမာရေးအပေါ် ထိရောက်တဲ့ သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ ဒီအရပ်မှာပြောရမယ့် အချက်ကတော့ အမှားတစ်ခုတည်းကို ဆက်တိုက်မျှထားပြီး ချုပ်ကိုင်မှုတွေကို လွှတ်တင်ပေးခြင်းပါပဲ။ ဒါဆောင်ရွက်တဲ့အခါ ရှေ့ဆက်ဖို့ မျိုးဆက်သစ် နားလည်မှုအဖြစ် လွယ်ကူလာပြီး ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပန်းချီကောင်းတစ်ချုပ်လို ရှုမြင်နိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ့်အနီးကပ်မြင်တာတွေကြောင့် စိတ်ပျက်နဲ့ ဖောက်ပြန်မှုေတြ ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ တဖြည်းဖြည်း နားထားပြီး ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ တစ်ဖန် မြင်ကွင်းကိုကျယ်ပြန့်စေဖို့ လုပ်ကြည့်ပါ။ အဲ့လိုလုပ်ရင် အနာဂတ်မှာ စိတ်ပိုချမ်းသာပြီး လူမှုဆက်ဆံရေးတိုးတက်စေမှာ မျှော်လင့်ရပါတယ်။ ဒီတော့ ဘဝကို အနီးကပ်ချဲ့ကြည့်ရတာ မကောင်းဘူးလို့ တစ်ခါတလေ နားဆင်ရင် ဒီဆောင်းပါးက ပြောသောအတိုင်း မြင်ကွင်းကျယ်စွာကြည့်ရှုဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါ။ အမှန်တရားလေးတွေဟာ နောက်တစ်လှမ်း ဆွဲဆောင်တတ်ပါ တယ်။