เมื่อพูดถึงคุณยาย หลายคนคงนึกถึงความอบอุ่นและความรักที่ไม่มีเงื่อนไข การได้เห็นคุณยายนั่งอยู่ริมถนนในวันหนึ่งๆ ทำให้ผมอดใจไม่ได้ที่จะหยุดและแวะดูอย่างตั้งใจ ความรู้สึกนี้ไม่ได้เป็นแค่การเห็นภาพผู้สูงอายุเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการเชื่อมโยงถึงความทรงจำดีๆ ที่มีต่อคุณยายของผมเอง ในช่วงที่เดินทางไปทำงาน มีครั้งหนึ่งผมเจอคุณยายท่านหนึ่งนั่งอยู่ริมถนน ดูอ่อนโยนและเรียบง่าย จนผมรู้สึกอยากเก็บช่วงเวลานั้นไว้ในภาพถ่าย ความรู้สึกอบอุ่นสายใยในใจนี้ยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อใกล้ถึงวันแม่ ผมจึงได้ถือเอาดอกมะลิที่เป็นสัญลักษณ์ของความรักและความกตัญญู แวะไปหาคุณยายที่สหกรณ์โรงเรียนเพื่อแสดงความรักและความเคารพ ตรงนี้ทำให้ผมได้นึกถึงสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของชีวิต นั่นคือการให้เวลาและความรักแก่ผู้สูงอายุในครอบครัว และแม้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ในระหว่างเดินทางไปทำงาน ก็สามารถเติมพลังบวกและทำให้วันที่ดูเหมือนธรรมดากลายเป็นวันที่พิเศษขึ้นมาได้ การหยุดพักสักครู่ หยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพ และการมีน้ำใจหยิบยื่นดอกมะลิ ถือเป็นสิ่งเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความหมายและเติมเต็มหัวใจได้เป็นอย่างดี หลายๆ คนอาจมองข้ามช่วงเวลาที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่กระนั้นเอง ความทรงจำเหล่านี้คือความสุขที่แท้จริง และเมื่อเรารู้จักใส่ใจคนรอบข้างโดยเฉพาะคนที่เคยดูแลเรามาในอดีต ความรู้สึกนั้นจะเป็นพลังบวกที่ช่วยให้เรามีวันที่ดีขึ้นทุกวันเช่นกัน