เรื่องเล่าความรักในวัยหนุ่มของ แอดมินฟอง ตอนที่ 1
คิดเรื่องของ นน ไม่ออก งั้นขอเล่าเรื่องตัวเองละกันนะ
เรื่องเล่า: ยัยฟองกับพายุ 🏀⛈️
วันนี้อยู่ๆ ก็นึกถึงความรัก (แอบๆ) สมัยยังเป็น 'เกย์เด็ก' เมื่อ 30 ปีก่อน...
เรื่องมันยาวนานเหมือนกัน แต่ก็พอจะจำความได้
ขอเล่าย้อนไปแปบนึง (นิดๆ 30+ ปีเองแก) ฟองเป็นเด็ก ENFP-T ค่ะ แต่คุณแม่ท่านเป็นสาย I ด ังนั้นการทำกิจกรรมต่างๆ ของฟองจะค่อนข้างถูกบล็อกทั้งหมด ยกเว้นงานสังคมของคุณแม่ (คณิตคิดเร็ว)
ตอนนั้น ดช.ฟอง ชอบการจินตนาการ ชอบมองก้อนเมฆ นอนบนพื้นหญ้า... (ท้องฟ้าสมัยนั้นใสสะอาดมากเลยค่ะเด็กๆ) แต่ทุกครั้งที่มองเพลินๆ คุณแม่มักจะมาเขย่าตัวฟองค่ะ หนักหน่อยก็มีตบหน้าเบาๆ... เขาเรียกเพราะกลัวฟองเป็นดาวน์ซินโดรม! (เพราะพี่ชายคนโตคุณแม่เป็นเด็กดาวน์น่ะค่ะ)
แต่กระนั้น ฟองก็มักแอบไปเตะบอลกับพวกลูกพี่ลูกน้องผู้ชาย ซึ่งส่วนใหญ่แลกแข้งกันซะมากกว่า เพราะอะไรแบบนี้มั้ง ฟองเลยชอบการเล่นกีฬา เคยไปสมัครเรียนยูโดที่ศูนย์เยาวชนด้วย... แต่ตามสเต็ปค่ะ คุณแม่บล็อก! เพราะกลัวเสียการเรียน เลยได้แต่กลับมาอยู่บ้าน ไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะสมัยนั้นการบูลลี่หนักมากนะ
(กระซิบ: เพื่อนที่โรงเรียน พ ี่น้อง คุณอา... ตอนนี้ไม่ได้บูลลี่แล้วค่ะ เพราะอะไรที่เขาเคยทำกับฟอง โดนฟองย้อนปมด้อยจนเป็นซึมเศร้ากันหมดแล้วค่ะ ปากดีป่ะล่ะ!)
พอโตมายุค ม.ปลาย เป็นยุคฟองสบู่กำลังแตก คุณพ่อคุณแม่เลยเข็นฟองมาเรียน 'สายอาชีวะ' ทั้งๆ ที่ฟองได้โควตานักกรีฑาที่โรงเรียนกีฬาแล้ว แต่ก็ต้องทำตามที่พ่อแม่บอกค่ะ... ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าไม่อยากพยายามอะไรอีกแล้ว
กลับมาเรื่องความ (แอบ) รักครั้งแรกแล้วกันนะคะ!
ปีแรกของการเรียน ปวช. ฟองโดนบังคับมาเรียนสถาปัตย์ค่ะ เอาจริงๆ เห็นแบบนี้ ตอนนั้น Crazy การเล่นบาสมากนะคะ!
ทุกเย็นฟองจะไปสิงที่สนามบาส เล่นได้แป๊บเดียวก็ต้องรีบกลับ
เพราะรถประจำทางกลับต่างอำเภอหมดตอน 1 ทุ่ม (โหดมากชีวิต)
แต่เอาจริงๆ นะ... ที่ไปทุกวัน ส่วนนึงก็ชอบเล่นบาสแห ละ แต่อีกส่วนนึงคือไปดู "น้องแบทแมน" ค่ะ!
เขาเป็นรุ่นน้องปีนึง ตี๋ ขาว หล่อมาก ดูแล้วใจสั่นไหวมากๆ แถมเล่นบาสโคตรเก่ง ที่สำคัญ...
นางมีแฟนคลับจ้า! สาวๆ ม.ต้น ม.ปลาย มานั่งเชียร์กรี๊ดกร๊าดอยู่ข้างสนาม... เริ่ดไหมล่ะ
ต่อมา... ฟ้ามีตา! คุณพ่อคุณแม่ซื้อมอเตอร์ไซค์ให้คันนึงเอาไว้มาเรียน นี่ล่ะค่ะ จุดเริ่มต้น!
การเล่นบาสของฟองเริ่มเล่นได้เต็มที่ และเราก็สนิทกับน้องแบทแมนในระดับนึงค่ะ...
ระดับที่ว่าคือ ฟองขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งเขาที่บ้าน 'ทุกวัน' ตอนกลับจากเล่นบาสแหละ... ฟินมากกกก!
ถ้าถามว่าเขามองฟองยังไง?... ก็คงมองว่าเป็น 'พี่ชายคนนึง' แหละค่ะ
ปีต่อมา การเรียนสถาปัตย์ของฟองหนักหน่วงมาก เพราะฟองไม่ถนัด เริ่มเขียนแบบ มีงานโปรเจก ต์...
ครั้งแรกที่เห็นขอบตาตัวเองดำปี๋ คือร้องไห้เลยค่ะ! แถมตัวฟองก็เริ่มโต... สูงมาก เซอร์ เข้ม จนมีผู้หญิงมาชอบเพียบ!
ปฏิเสธไปเยอะพอควรค่ะ (แต่เราก็ไม่บอกสาวๆ หรอกนะว่าเราเป็น... สาว! 555)
ช่วงนี้แบทแมนเริ่มห่างๆ ไป ไม่ค่อยมาเล่นด้วยกัน จนวันนึง... ฟองบังเอิญเจอเขาที่ห้างสรรพสินค้าค่ะ!
ตอนนั้นคือดีใจมากกกก รีบเดินเข้าไปทักเขา...
แต่แก... เขาทำเป็นไม่รู้จักฉันค่ะ!!
จำได้ว่าคืนวันนั้นอยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาแรงมาก...
มารู้ทีหลังว่าวันนั้นพายุเข้า และเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
(สมมติแบทแมนเข้ามาอ่าน... ก็อยากบอกว่า... เ..ี้.ยนะคะ!)
คราวนี้ก็เหลือแค่การเล่นบาสละ... ฟองเริ่มเล่นเก่งขึ้น แรงดี ทีนี้มีเพื่อนรุ่นเดียวกันโผล่มา ชื่อ "ไอ้เจษ" (เรียน ช่างโยธา)
ไอ้หมอนี่ก็มีแฟนคลับมานั่งเชียร์ข้างสนามเหมือนกันจ้า!
มันหล่อ แถมชอบมากวนๆ เล่นเป็นคู่แข่งกับฟองตลอด
ไปๆ มาๆ ดันสนิทกันเฉย!
แถมมันนี่แหละที่ชวนมาเล่นเกมออนไลน์ จนสนิทกันมากขึ้นไปอีก...
ยอมรับนะ...ตอนนั้น มารู้ตัวอีกทีคือแอบชอบมันไปหมดหัวใจเลย!
แต่เราก็คบกันเป็นเพื่อนมาเรื่อยๆนะ (เพราะบอกไม่ได้...เก็บไว้ในใจอย่างเดียว)
จนจะจบ ปวช.
ที่ประจำที่เราเจอกันคือ 'สนามบาส' (ราวกับเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเรา)
ต่อให้เรียนหนักแค่ไหน เราก็มาเล่นบาสแบบบ้าพลังกัน
มีอยู่ครั้งนึง
ในข่าวบอกว่าพายุจะเข้า แต่ฟองก็ยังขับมอไซค์มาสนามบาสค่ะ
(คือขอแค่มาดูสนามก็ยังดี) และใช่ค่ะ... ฟองเจอไอ้เจษ!
สรุปวันนั้นคือติดพายุค่ะ...
เรานั่งหลบฝนกันอยู่ที่อาคารข้างๆ สนาม นั่งคุยกันสัพเพเหระจนฝนซา...
ตอนนั้นรู้สึกมีความสุขมากๆ เลยค่ะ (ถึงกลับบ้านมาจะหูชาเพราะโดนแม่ด่าก็เถอะ 555)
พอเราขึ้น ปวส. เจษเขาไปสอบเอนทรานซ์เข้ามหาลัยค่ะ
ผ่านไปหลายเดือน จนช่วงปิดเทอม เรามาได้เจอกันอีกครั้ง...
แต่ทีนี้... เขาเดินมาพร้อมแฟนสาวหน้าตาน่ารักมากเลยค่ะ...
เฮ้อ... วาสนาของฟอง! 555 ⛈️
ฟองเล่าถึงเงาของอดีต...ขอคั่นการเขียนตอนที่นึกเรื่องอะไรไม่ออกนะ
