ฝนซาแล้ว ได้เวลากลับบ้าน หลังจากเล่นกันมาทั้งวัน พ่อแม่ดำนา ส่วนพวกเราก็เล่นน้ำ เล่นดิน เล่นโคลนกันอย่างสนุกสนาน ยิ่งวันไหนตอนกลับบ้านฝนตกลงมาอีกครั้ง วันนั้นจะกลายเป็นวันที่พิเศษ ไอร้อนจากทางลาดยาง ส่งผ่านขึ้นมาถึงเท้าเปล่า ขณะที่ความเย็นจากสายฝน ค่อย ๆ ชโลมร่างกาย สองความรู้สึกที่ต่างกั

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียนในฤดูฝน กิจวัตรของเด็กบ้านนอกหลังเลิกเรียนในฤดูฝน คือเข็นจักรยานคันเก่งออกไปปั่นลุยน้ำฝน ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าคำว่า “ความสดชื่น” หมายถึงอะไร รู้แค่ว่า… ถ้าฝนตก ต้องออกไปเล่นน้ำฝน ฝนยิ่งตกหนัก ยิ่งสนุก หนาวเย็นแค่ไหนก็ไม่เคยหวั่น ตัวเปียกชุ่มทุกครั้งก่อนเข้าบ้าน แต่ภาพล้อ

ไม่มีอะไรเข้ากันได้ดีไปกว่า แสงนวลจากตะเกียง กลิ่นน้ำมันก๊าดจาง ๆ กับแสงจันทร์ในค่ำคืนต้นหนาวหลังฤดูเก็บเกี่ยว เสียงตีข้าวดังเป็นจังหวะ ลอยไปไกลในทุ่งที่เหลือเพียงซังแห้ง ๆ หลังเลิกเรียน เรารีบอาบน้ำ ทำการบ้าน แล้วล้อมวงกินข้าวกินปลาใต้แสงส้มอุ่น ๆ พอตกดึก ก็นั่งอ่านหนังสือจากตะเกียงดวง

ดินที่เคยแตกระแหง ค่อย ๆ อ่อนตัวลงใต้สายฝนที่โปรยกระหน่ำ สนามฟุตบิลที่เคยแห้งแล้ง โล่งเตียน กลับกลายเป็นผืนดินชุ่มฉ่ำ สะท้อนแสงฟ้าครึ้มเป็นประกายบาง ๆ กลิ่นดินลอยขึ้นมาพร้อมไอฝน เหมือนเสียงเรียก ชวนให้เท้าเปล่า ๆ วิ่งฝ่าละอองน้ำ โดยไม่ต้องคิดว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ในตอนนั้น เราไม่รู้จ

เชื่อว่าในวัยเด็กของใครหลายคน คงเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาก่อน ทุกเย็นหลังเลิกเรียน ความวุ่นวายเล็ก ๆ จะค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นหลังอาคารไม้เก่า เสียงเรียกกัน เสียงหัวเราะ และเสียงบัวรดน้ำกระทบกันเบา ๆ กลายเป็นจังหวะคุ้นเคยของวัน กิจกรรมเล็ก ๆ ในแปลงผักหลังห้องเรียน อาจดูธรรมดาในสายตาคนภายนอก แต่สำหรับเด็ก

เย็นวันหนึ่งในฤดูฝน หลังเลิกเรียน เด็ก ๆ ในต่างจังหวัดบางคนยังไม่รีบกลับบ้าน บ้างนั่งเล่นใต้ต้นไม้ บ้างวิ่งไล่เตะฟุตบอลกลางสนามโล่ง เสียงหัวเราะแทรกอยู่ในอากาศชื้น ๆ ที่ลอยมากับกลิ่นดินหลังฝนตกใหม่ ๆ เสน่ห์ของฤดูฝนไม่ใช่แค่เมฆครึ้มที่ตั้งเค้าอยู่ไกล ๆ แต่คือกลิ่นดินเมื่อหยดฝนแรกกระทบพื้น กลิ่นนั้น

กิจกรรมเรียบง่ายอย่างการปักเบ็ดในทุ่งนาหลังฝนตก กลับเป็นความสนุกที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและรอคอย เบื้องหลังคือภาพของพ่อที่เดินตามมาพร้อมข้องในมือ เป็นภาพของความผูกพันเงียบ ๆ ระหว่างพ่อกับลูก ท่ามกลางธรรมชาติที่กว้างใหญ่และสงบงาม

ลองหลับตานิดนึงนะ… ท้องทุ่งกว้างสุดสายตา น้ำขังเต็มผืนนา สะท้อนท้องฟ้าสีเทาอ่อนหลังฝนเพิ่งซา ลมพัดเอื่อย ๆ ผ่านต้นข้าวอ่อนที่เพิ่งปักดำ ใบข้าวสีเขียวสดตัดกับผืนน้ำใสที่ยังมีวงคลื่นเล็ก ๆ จากหยดฝนสุดท้าย อากาศชื้น ๆ หนักนิด ๆ แต่สดชื่น มีกลิ่นดินเปียก กลิ่นหญ้า กลิ่นโคลนจาง ๆ เสียงจักจั่นเริ่