[Enhi] Hug Shite! Kaeru-san

ถ้าใครกำลังหา “มังงะวายอ่านเพลิน” ที่โทนอบอุ่น ๆ ไม่เครียดมาก Hug Shite! Kaeru-san (Give Me a Hug Mr. Frog) เป็นเรื่องที่ตอบโจทย์ดีเลยค่ะ จุดที่ทำให้เราหยิบมาอ่านตั้งแต่แรกคือคอนเซ็ปต์ “มาสคอตกบให้กอด” มันน่ารักและชวนสงสัยมากว่าความสัมพันธ์จะพาไปทางไหน สิ่งที่เราชอบคือบรรยากาศในเรื่องออกแนวชีวิตประจำวัน+โรงเรียน มีความคอมฟอร์ตแบบเห็นแล้วนึกภาพตามได้ง่าย ทั้งฉากที่ทาคานาชิเดินท่ามกลางเพื่อน ๆ แล้วถูกพูดถึงว่าเป็นประธานนักเรียนที่เพอร์เฟกต์ มีแฟนคลับเยอะ ซึ่งมันทำให้ตัวละครดูมี “ภาพลักษณ์” ที่คนอื่นมองเห็น แต่ข้างในเหมือนเขายังมีความต้องการบางอย่างที่ไม่ค่อยกล้าพูดออกมา โดยเฉพาะเรื่อง “อยากกอด” ที่พอหลุดพูดทีคือเขินหนักมาก อีกอย่างที่เรื่องทำได้ดีคือการใช้ “การกอด” เป็นภาษาของความรู้สึก ไม่ได้ขายหวือหวา แต่เป็นความนุ่ม ความอุ่น และความสบายใจแบบค่อย ๆ ซึม (มีหลายช่องที่โฟกัสสัมผัสนุ่ม ๆ กับความอบอุ่นของร่างกาย ทำให้เราอินว่าทำไมทาคานาชิถึงติดใจ) แล้วพอมาสคอตกบไปโผล่ที่ร้าน WAWA TEA คือยิ่งเสริมความน่ารัก เพราะมีทั้งเด็ก ๆ ที่ได้กอด และมุมที่ทาคานาชิมองด้วยความอิจฉานิด ๆ แบบ “ถ้าเราเป็นเด็กก็คงได้กอดไปแล้ว” อ่านแล้วทั้งขำทั้งเอ็นดู ส่วนพาร์ตที่คนชอบพูดถึงกันคือ “ความลับใต้ชุดกบ” พอมีฉากที่มาสคอตถอดหัว/ถอดชุดแล้วเผยให้เห็นหุ่นจริงที่ดูแข็งแรงขึ้นมา มันทำให้อารมณ์เรื่องจากคอมฟอร์ตกลายเป็นใจเต้นทันที แต่ยังอยู่ในโทนละมุน ไม่ได้ตัดไปดราม่าหนัก ๆ (อย่างน้อยจากฟีลที่เราอ่าน) และยังทำให้เราอยากรู้ต่อว่า ทาคานาชิจะรับมือความรู้สึกตัวเองยังไง โดยเฉพาะประเด็นที่เขาเหมือนเริ่มยอมรับว่าตัวเองสนใจ “ผู้ชาย” มากกว่า “ผู้หญิง” ถ้าคุณค้นหาแนวคล้าย ๆ อย่าง ore no kareshi ga ichiban kawaii หรือ madonna ga glass case no naka แล้วอยากได้งานที่เน้นความน่ารัก/ฮีลใจมากกว่าเส้นดราม่า เรื่องนี้เหมาะเป็นตัวเลือกพักสมองค่ะ แนะนำให้ลองอ่านแบบไม่คาดหวังพล็อตใหญ่ ๆ แล้วปล่อยใจไปกับโมเมนต์กอดและความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ ใกล้กัน รับรองว่าอ่านจบแล้วจะอยากได้ “กอดอีกพรุ่งนี้ได้ไหม” เหมือนในเรื่องเลย