หลายครั้งผมเองก็ค้นพบว่า การทำงานหนักจนเหนื่อยแทบตายแต่กลับรู้สึกเหมือนไม่มีเวลาสำหรับตัวเองและครอบครัวเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับหลายๆ คนอย่างไม่น่าเชื่อ โดยเฉพาะในยุคสมัยนี้ที่เรามีแต่ภาระและความเร่งรีบ สิ่งที่ผมเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงคือ "เวลา" เป็นทรัพย์สินที่มีค่าและไม่สามารถซื้อเพิ่มได้ด้วยเงินทอง แม้คุณจะทำงานด้วยความเครียดและพยายามมากแค่ไหน แต่ถ้าไม่ได้จัดสรรเวลาสำหรับพักผ่อนและอยู่กับคนที่รัก สิ่งเหล่านั้นก็อาจทำให้ชีวิตดูว่างเปล่าและเหนื่อยล้า คำพูดจากภาพที่ว่า "มีเวลา ก็อยากกลับบ้านให้บ่อยๆ" นั้นสะท้อนถึงความต้องการความอบอุ่นและความผูกพันซึ่งไม่สามารถทดแทนด้วยเงินได้เลย บางครั้งการหยุดพักและกลับบ้านเพื่อชาร์จพลัง คือสิ่งที่ช่วยเติมเต็มใจและทำให้เรากลับมาสู้ชีวิตได้อีกครั้ง ผมแนะนำให้ลองหาเวลาว่างเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็นไปพบปะกับเพื่อนหรือครอบครัว หรือแม้แต่การทำกิจกรรมที่ชอบ เพราะชีวิตนอกจากการทำงานแล้ว ยังต้องมีเวลาให้กับตัวเองและคนที่เรารักด้วย ทั้งนี้ก็เพื่อความสมดุลในชีวิตและสุขภาพจิตที่ดี สุดท้ายนี้ ความทุกข์จากการไม่มีเวลา อาจเป็นสัญญาณที่บอกว่าเราควรจะเปลี่ยนแปลงบางอย่างในชีวิตเพื่อให้ชีวิตมีความหมายและสมดุลมากขึ้น เพราะเงินที่หามาได้แทบตาย หากแลกกับการสูญเสียเวลาที่มีค่ากับคนที่รัก ก็คงไม่คุ้มค่าอย่างแน่นอน