อยู่ในหัวใจและความทรงจำ
จากโพสที่แล้ว…. เราเสียลูกชายคนโตไป ด้วยอายุ 13 ปี
เค้าผอมลง
ไม่ค่อยกินอาหาร แต่เราก้อพยายามหาอะไรที่เค้าชอบ
ค่อยๆซึม จนเค้าจากไป…..อย่างสงบในตอนเช้ามืด
เราอยู่ด้วยกันมา 13 ปี ย้ายที่อยู่ไปด้วยกัน
หนีเข้านอนในตู้เย็นบ้าง…
ชอบกระโดดเกาะมุ้งลวดบ้าง… แต่เค้าเป็นลูกชายที่เรียบร้อยที่สุดในบ้าน… เป็นพี่ใหญ่… ดูแลน้อง
อาจจะป่วยบ่อยบ้างงง ป่ว ยที พ่อแทบหมดตัว55555
เป็นลูกที่มองตา… พ่อก้อรู้ว่า… ลูกต้องการอะไร
เจ็บป่วยตรงไหน… หรือผิดปกติอะไร…พ่อจะรู้ก่อน
อาบน้ำทีก็ตีกันที….. อาบน้ำลูก.. แต่ขึ้นมานั่งตัก…
สรุปก็เหมือนอาบด้วยกันไปเลย!!
เป่าขนก้อแห้งยาก หวีขนก้อหงุดหงิด!!555555555
ไม่เจ็บ แล้วเนอะ…. ไปอยู่บนดาวแมว
เพื่อนเยอะเลยมั้ยลูก…..
คิดถึงกันบ้างนะ……
ทางนี้ยังมีน้ำตา… เวลาคิดถึง….
บายๆๆ
ไอ่ลูกชายน้อย








คิดถึงไอหำที่สุด 🤍🤍🤍