ไข่ต้มฟองนี้... แม่ต้มให้ผมกินทุกเช้า บางวันก็สุกเกินไป บางวันก็ดิบจนเละแบบในรูป บางวันก็พอดีกิน แต่ไม่ว่ามันจะออกมาหน้าตาแบบไหน ผมก็กินมันทุกวัน เพราะผู้หญิงที่ผมรักสุดหัวใจในชีวิตนี้มีอยู่แค่สองคน คนแรกคือส้ม... แฟนที่คอยซัพพอร์ตและช่วยผมดูแลแม่อยู่ที่บ้าน และอีกคน... คือคนที่ต้มไข่ใบน

ทุกๆ เช้าผมบูตตัวเองด้วยเครื่องชงแมนนวล Aram Espresso Maker จากบราซิล บดเมล็ดด้วย 1Zpresso K-Ultra เช่นเคย จังหวะที่ผมหมุนเกลียวสร้างแรงดันด้วยมือ สายน้ำกาแฟไม่ได้แค่หยดไหลช้าๆ แต่มันพุ่งทิ้งตัวลงมากระทบก้นแก้ว มวลน้ำสีเข้มกระแทกพื้นแก้วแล้วเกิดปฏิกิริยาตีม้วนตัวกลับขึ้นมา ฟองอากาศและครีม่า

ผมเป็นหนี้มาทั้งชีวิต... ชีวิตที่ผ่านมา ผมอยู่กับความรู้สึกอ่อนแอ... เหนื่อยล้า และไม่เคยเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงเป็นแบบนั้น จนกระทั่งผมได้เจอกับความจริง และเริ่มต้นออกเดิน ทุกก้าวที่ผมย่ำลงบนถนนในวันนี้... มันคือการทยอยจ่ายคืนหนี้ 4 ก้อนใหญ่ ที่ผมติดค้างมาทั้งชีวิต ก้อนแรก... คือหนี้ลมหา

เช้านี้... กับความเงียบ และแรงหมุน ผมชอบความรู้สึกตอนที่ปล่อยให้เวลาเดินช้าลง... แล้วส่งความตั้งใจทั้งหมด ผ่านสองมือ... ลงไปที่เกลียวหมุนของ Aram Espresso Maker เครื่องชงกาแฟคราฟต์จากบราซิลตัวนี้ ไร้ซึ่งกลไกไฟฟ้า ไม่มีเสียงปั๊มน้ำ... มีแค่ความเงียบ และการกะจังหวะแรงกดด้วยตัวเอง ให้พอดีกับก

โลกของความจริง… และความฝันเป็นคนละสิ่งกัน… ภูมินทร์ Phumin ที่ ฟาร์มสุขสมใจ จังหวัดนครสวรรค์ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2569

ลมหายใจ... คราบน้ำตา... ตี 5 ครึ่ง... 🌌 ผมพาตัวเองมายืนอยู่ที่สวนสาธารณะเป็นคนแรกของวัน ความเงียบสงบ อากาศเย็นสบาย และถนนที่ว่างเปล่า... มันควรจะเป็นเช้าที่ผมเดินยิ้มอย่างมีความสุขเหมือนทุกวัน 🙂 ผมใส่หูฟัง เปิดเพลย์ลิสต์ประจำตัว "สุขสงบ" 🎧 ก้าวเท้าออกเดินไปเรื่อยๆ... กิโลฯ ที่