การดูแลลูกเล็กนั้นเป็นทั้งความสุขและความเหนื่อยยากในเวลาเดียวกัน ฉันเข้าใจดีว่าการได้ใช้วันหนึ่ง ๆ กับการอาบน้ำวันละครั้ง กินข้าวแค่วันละครั้ง และคอยเดินไปเดินมาดูแลลูกทั้งวัน คือเรื่องปกติที่คุณแม่หลายคนต้องเผชิญ นอกจากนี้ การต้องเปลี่ยนผ้า เช็ดตัว จับลูกนั่งกินข้าว หรือแม้กระทั่งยกพยุงลูกเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหว ถือเป็นงานที่หนักหน่วงและต้องใช้กำลังกายมาก พอเจออากาศร้อนที่ทำให้น้ำในร่างกายแทบไม่พอ ดื่มน้ำก็แทบไม่ได้ ทำให้ร่างกายอ่อนเพลียจนบางครั้งรู้สึกว่าห้องน้ำแทบไม่ได้ก้าวเข้าไปเลย ช่วงเวลาที่ต้องหมุนเตียงลูกวันละสิบรอบ และทำหน้าที่ต่าง ๆ ที่เหมือนได้ทำงานหลายเท่า ร่างกายและจิตใจเริ่มหมดแรง แม้ใจจะอยากพักผ่อนแต่หน้าที่ที่ต้องรับผิดต่อความปลอดภัยของลูกก็ทำให้ต้องสู้ต่อไป สิ่งที่ช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้คือการเตือนใจตัวเองว่าความเหน็ดเหนื่อยนี้มีค่าเพื่อความสุขและความปลอดภัยของลูก และเมื่อนึกถึงความรักของแม่ที่แม้จะอยู่ไกลแต่เป็นกำลังใจสำคัญ ทำให้มีแรงฮึดสู้แม้วันที่แสนหนักหน่วง สำหรับคุณแม่ท่านอื่น ๆ ที่กำลังเริ่มรู้สึกหมดแรง ลองแบ่งเวลาพักเล็ก ๆ น้อย ๆ ดูแลตัวเองบ้าง อย่าลืมเติมน้ำ เติมความรักให้ตัวเองในทุกวัน เพราะแม่ที่แข็งแรง จะเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับลูกเสมอ