ตอนที่ซูชิต้องผ่าตัดตอนอายุแค่ 2 เดือน เป็นช่วงเวลาที่เราแทบจะไม่รู้จะทำอย่างไรดี เพราะหมอบอกว่ามีโอกาสรอดแค่ 20% เท่านั้น ความรู้สึกตอนนั้นเต็มไปด้วยความกังวลและกลัวว่าเราจะเสียซูชิไปจริงๆ แต่สุดท้ายก็ต้องตัดสินใจรับการผ่าตัด เพราะถ้าไม่ทำ ซูชิอาจไม่รอดจริงๆ การได้เห็นซูชิผ่านช่วงวิกฤตนั้นมานับว่าเป็นเรื่องที่ประทับใจและทำให้เราเข้าใจความสำคัญของการดูแลสัตว์เลี้ยงอย่างดี การผ่าตัดแม้จะหนัก แต่ก็ทำให้ซูชิมีชีวิตรอดและได้เติบโตมาอย่างแข็งแรงหลังจากนั้น ในช่วงฟื้นฟู เราคอยดูแลซูชิอย่างใกล้ชิด ให้กินยา และสังเกตอาการอย่างต่อเนื่อง การได้เห็นซูชิวิ่งเล่นและมีชีวิตชีวาอีกครั้ง เป็นความสุขที่ไม่มีอะไรมาแทนได้เลย หากใครวางแผนเลี้ยงน้องหมาปอม ลองรับฟังและเตรียมใจในกรณีเกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆ ด้วยนะคะ เพราะการได้ช่วยชีวิตน้องๆ ผ่านวิกฤตแบบนี้ มันทำให้ความผูกพันระหว่างคนและสัตว์เลี้ยงแนบแน่นขึ้นมากจริงๆ