Don't tell your daughter.
⭐: 10 / 10
Story by: Mikito Shinen
Translation: Tinbhas, Carnish.
: When I read this book, my heart beats with excitement and chills with the characters every time. Because when the characters see the clues, we will agree. When the characters understand, we will also understand. When the characters know the truth, we also know. It's like we've been part of figuring out the truth. Not only do readers know the whole story and come to notice the details in the storyline later. In this story, we may be Jihaya who regrets about my father, but still have to find out the truth. Or we may be Shiori who came to do the autopsy because we want to communicate with the deceased through his body. It's another story that I finished reading and gasped out for shock and relief.
Synopsis: When the deceased left a mystery on the "stomach wall" and ended up saying, "Do not tell your daughter," but the story began when the autopsy and found this message, "Jihaya," the deceased's daughter, and her friend, "Shiori," a strange message was left like this, so the investigation of the truth began to mean it, but who would have expected that this strange thing would lead them back to the story of a serial murder twenty-eight years ago, when the three cars had not yet closed the case, the shock was that when Jihaya's father died, the killer began to do it again, and both stories were connected. From the past to the present... but on which side? The message on the stomach wall is only a shock that has just begun. The book will lead you both and the reader to find the exciting, shocking and sad truth of what the message really is. Why not tell your daughter? This will be a race against time, truth, and the lives of the victims who will never lose again because "a thousand cranes are starting to kill people again."
# Murder book # Read according to lamon8 # BookReview # Bookcommunity # Book review
การอ่านหนังสือห้ามบอกลูกสาวทำให้ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครอย่างลึกซึ้งจริงๆ โดยเฉพาะตอนที่เราต้องติดตามเหตุการณ์ไปพร้อมกับจิฮายะและชิโอริ การได้ซึมซับความรู้สึกสับสนและการค้นหาความจริงเหมือนกับกำลังเป็นส่วนหนึ่งของการสืบสวนนี้เอง ข้อความลึกลับบนผนังกระเพาะอาหารถือเป็นจุดเริ่มต้นที่น่าสนใจและสร้างความระทึกใจแบบไม่หยุดหย่อน แต่ที่ผมชอบมากคือประเด็นของการห้ามบอกลูกสาว ซึ่งเปิดมุมมองใหม่เกี่ยวกับความลับในครอบครัวที่ซ่อนเร้นและผลกระทบจากอดีตที่ยังคงกดทับจิตใจ นอกจากบทบาทของจิฮายะในฐานะลูกสาวผู้สูญเสียพ่อแล้ว ชิโอริซึ่งเป็นนักชันสูตรศพก็ทำให้เรื่องราวมีความสมจริงและลึกซึ้งขึ้น เพราะเธอกำลังสื่อสารกับผู้ตายผ่านร่างกายของเขาเอง ผมรู้สึกเหมือนได้มองเห็นความเชื่อมโยงระหว่างชีวิตและความตายผ่านสายตาของเธอ เรื่องนี้ยังสะท้อนความซับซ้อนของคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว และวิธีที่อดีตยังคงส่งผลต่อปัจจุบัน การผสมผสานระหว่างความลึกลับและเรื่องราวส่วนบุคคลทำให้ผมแทบวางหนังสือไม่ลง โดยส่วนตัวผมเห็นว่า "นกกระเรียนพันตัวเริ่มฆ่าคนอีกแล้ว" เป็นประโยคที่ชวนให้คิดและจินตนาการต่อถึงวิธีการใช้สัญลักษณ์และภาษาที่มีความหมายซ่อนอยู่ หลังจากอ่านจบ ความรู้สึกเศร้าใจและโล่งใจผสมผสานกันอย่างลงตัว ซึ่งถือเป็นผลลัพธ์ที่หนังสือแนวฆาตกรรมที่ดีควรสร้างได้ สรุปแล้ว หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับคนที่ชื่นชอบเรื่องลึกลับและการสืบสวนที่ซับซ้อน และอยากสัมผัสความรู้สึกของการค้นหาความจริงแบบเรียลไทม์ผ่านตัวละครที่มีชีวิตจริงในเรื่องราวห้ามบอกลูกสาวนี้
