การธุดงค์ถือเป็นวิถีปฏิบัติที่สำคัญอย่างหนึ่งในพุทธศาสนาที่มุ่งเน้นการเจริญสติแบบเคลื่อนไหว ซึ่งแตกต่างจากการนั่งสมาธิในที่เดียว เพราะการเคลื่อนไหวจะทำให้ใจไม่ฟุ้งซ่านและทำให้เราตระหนักรู้ในลมหายใจและร่างกายตลอดเวลาที่เคลื่อนไหว จากประสบการณ์ตรงในการธุดงค์ที่วัดป่าโสมพนัส ได้เรียนรู้ว่าการเดินแบบมีสตินั้น ช่วยให้จิตใจเรามีสมาธิและเกิดความสงบภายในแม้จะเป็นการเคลื่อนไหว การเดินช้า ๆ อย่างมีสติ ทำให้สามารถสังเกตความรู้สึกและความคิดที่เกิดขึ้นในขณะนั้นได้อย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่การปฏิบัติที่วัดป่าโสมพนัสเท่านั้นที่โดดเด่น แต่คำสอนจากพระวชิรธรรมมุนีและหลวงตาสุริยามหาปัญโญก็เป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการดำรงชีวิตอย่างมีสติ ขอแนะนำว่า การฝึกการเจริญสติแบบเคลื่อนไหว ไม่จำเป็นต้องรอเวลาธุดงค์เท่านั้น สามารถนำไปฝึกในชีวิตประจำวัน เช่น การเดินไปทำงาน การเดินในสวน หรือแม้แต่การทำงานบ้าน ด้วยการรู้ตัวในทุกย่างก้าว จะช่วยลดความเครียดและเสริมสร้างปัญญาในการใช้ชีวิต มีสติมากขึ้น และพบกับความสุขอย่างแท้จริง สำหรับใครที่สนใจอยากลองปฏิบัติ สามารถเริ่มจากการหายใจเข้าออกช้า ๆ และเดินด้วยความตั้งใจ เฝ้าดูลมหายใจและการเคลื่อนไหวของเท้า สามารถแบ่งเวลาสั้น ๆ ในแต่ละวันเพื่อฝึกสติแบบเคลื่อนไหวนี้ ซึ่งเป็นสะพานเชื่อมต่อสู่การตื่นรู้และความสงบใจที่ยั่งยืน