生まれた時の思い出、小さな手、小さな足を保ちましょう。
私は4歳です。幼稚園に行ったばかりです。
あなたは速く成長し、時間は本当に速く過ぎます。
ご両親、写真を忘れずに保管してください。覚えておいてください。
そして、毎日子供たちと一緒に大切な瞬間を過ごしましょう
その時。。。 戻ることはできません。
いつかあなたは成長しなければなりません。。。
พอลูกโตขึ้น (ของบ้านนี้ตอนนี้ 4 ขวบแล้ว) กลับไปเปิดรูปช่วงเด็กแรกเกิดทีไร ใจมันฟูทุกที โดยเฉพาะรูป “มือน้อยๆ เท้าน้อยๆ” กับรูปขาเด็กทารกที่ป้อมๆ น่าฟัดมาก เลยอยากมาแชร์ไอเดียเก็บความทรงจำ + ทริคสังเกตขาเด็กทารกแบบที่แม่มือใหม่ทำตามได้ค่ะ 1) ไอเดียถ่าย “มือน้อยๆ เท้าน้อยๆ” ให้ดูน่ารักและเทียบขนาดได้ - วางมือ/เท้าลูกเทียบกับนิ้วมือพ่อแม่ หรือเหรียญ/บัตร (เลือกของที่สะอาดและวางใกล้ๆ ไม่ให้โดนผิวมาก) จะเห็นสเกลชัดมาก - ถ่ายมุมเดียวกันซ้ำทุกเดือน เช่น เท้าซ้ายบนผ้าขาว มุมบนลงล่าง เวลาเอามาทำคอลลาจจะเห็นพัฒนาการชัด - ถ่ายตอนหลับ แสงหน้าต่างอ่อนๆ ภาพจะละมุนและลูกไม่งอแง 2) ทำคอลลาจ/เทมเพลตเก็บเป็นอัลบั้ม บ้านนี้ชอบทำคอลลาจ 9 รูปในธีมเดียวกัน (หน้า มือ เท้า ขา) แล้วใส่ข้อความสั้นๆ เช่น “มือน้อยๆ เท้าน้อยๆ” หรือ “เผลอแปปๆ 1 ปีแล้ว” เก็บไว้เป็นชุดๆ เวลาแชร์ให้ญาติหรือย้อนดูเองคือดีมาก แนะนำตั้งโฟลเดอร์แยกในมือถือ เช่น 0-1 เดือน, 2-3 เดือน จะหาเจอง่าย 3) ขาเด็กทารก: เรื่องปกติที่เจอบ่อย และควรสังเกตอะไร ขาเด็กทารกหลายคนจะดูโก่งๆ นิดๆ หรือพับงอ เพราะท่าทางตอนอยู่ในครรภ์ ส่วนใหญ่จะค่อยๆ ดีขึ้นตามวัย สิ่งที่บ้านนี้ชอบสังเกตและถ่ายเก็บไว้เป็นระยะๆ คือ - ขยับขาได้สองข้างใกล้เคียงกันไหม - เวลาเปลี่ยนผ้าอ้อม ลูกเจ็บ/ร้องผิดปกติหรือเปล่า - ผิวที่ขา/ข้อพับมีรอยแดงจากผ้าอ้อมหรือเสื้อผ้ารัดไหม ถ้ามีอาการบวม แดง ร้อน ขยับแล้วร้องมากผิดปกติ หรือกังวลเรื่องรูปทรงขา แนะนำปรึกษากุมารแพทย์เพื่อความสบายใจค่ะ 4) ท่าอุ้มแตง (อุ้มแบบช่วยให้ลูกสงบ) ตอนลูกเล็กๆ บ้านนี้ใช้ “ท่าอุ้มแตง” บ่อยมาก โดยจะอุ้มพาดท้องบนท่อนแขน ให้ศีรษะอยู่ใกล้ข้อพับแขน มืออีกข้างประคองหลัง/สะโพก ลูกจะเหมือนได้แรงกดเบาๆ ที่ท้อง ช่วยให้ผ่อนคลายได้ (โดยเฉพาะช่วงงอแง) - เช็กเสมอว่าทางเดินหายใจโล่ง หน้าลูกไม่ถูกกดกับแขน - คอและศีรษะต้องได้รับการประคองตลอด - ถ้าลูกแหวะนมหรือมีอาการผิดปกติ ให้ปรับท่า/หยุดพัก สุดท้าย อยากชวนคุณพ่อคุณแม่ถ่ายรูปเล็กๆ ทุกวันก็ได้ค่ะ ไม่ต้องรอให้พร้อมที่สุด เพราะ “เวลานั้นเราย้อนกลับมาไม่ได้” จริงๆ รูปมือ เท้า ขา และโมเมนต์อุ้มลูกนี่แหละ ที่อีกหน่อยจะกลายเป็นความทรงจำที่มีค่ามากที่สุดค่ะ
